آموزش کار با Gemini
Gemini برای کاری ساخته شده که ورودی اش فایل است: سند و صفحه گسترده و تصویر و ویدیو را پیوست می کنید و درباره همان ها سوال می پرسید. تنها ابزار میان سه چت بات بزرگ است که سقف های دقیقش را با عدد منتشر کرده، پس پیش از شروع کار می دانید کجا متوقف می شوید.
- درس ۷ از ۱۵
- مقدماتی
- رایگان، بدون ثبت نام
یک کار با فایل، از پیوست تا جواب قابل بررسی
قدم دوم و سوم را اگر جا بیندازید، جوابی می گیرید که خوب می خوانید و نمی توانید بررسی اش کنید.
-
۱
فایل واقعی را پیوست کنید
سندی که واقعا دارید و واقعا باید بخوانیدش.
-
۲
جواب را به همان فایل ببندید
از دانش عمومی خودت استفاده نکن. بدون این خط، منبع هر جمله نامعلوم است.
-
۳
ارجاع بخواهید، نه خلاصه
شماره بخش یا صفحه آخر هر سطر. خلاصه بدون ارجاع بررسی شدنی نیست.
-
۴
اجازه بدهید بگوید نمی دانم
اگر در سند نیست بنویس در سند نیامده. جای خالی، خودش اطلاعات است.
-
۵
دو ارجاع را خودتان باز کنید
ارجاع دادن، درست بودن نیست. دو تا را که چک کنید، به بقیه اعتماد بیشتری می شود کرد.
این ترتیب برای کاری است که یک فایل مشخص دارد. برای سوالی که هیچ فایلی پشتش نیست، این ابزار هیچ برتری خاصی ندارد و ترتیب بالا هم کمکی نمی کند.
آخرین بررسی: فکت ها و نام ابزارهای این درس در همین تاریخ با منابعشان بازبینی شده اند.
اولین جلسه: یک فایل واقعی بردارید، نه یک سوال
کسی که این ابزار را با یک سوال عمومی امتحان می کند، جوابی می گیرد که از هر ابزار دیگری هم می گرفت و نتیجه می گیرد فرقی ندارد. فرق از جایی شروع می شود که چیزی پیوست کنید. جلسه اول را با یک سندی شروع کنید که واقعا دارید و واقعا باید بخوانیدش: یک آیین نامه، یک صورتحساب، یک فایل اکسل از فروش سه ماه، یک ضبط جلسه.
روال کار سه قدم است. فایل را پیوست می کنید، سوالتان را می نویسید، و در همان پیام قید می گذارید که جواب فقط از روی همین فایل باشد. قید سوم را آدم ها جا می اندازند و بعد تعجب می کنند که چرا جواب چیزی دارد که در سند نبود. اگر نگویید فقط از این فایل، مدل دانش عمومی خودش را هم قاطی می کند و شما راهی برای تشخیص اینکه کدام جمله از کجا آمده ندارید.
یک نکته که همان جلسه اول به کارتان می آید: به جای خواستن خلاصه، خواستن ارجاع بخواهید. جمله «هر نکته را بنویس و آخرش بگو از کدام بخش سند آمده» یک خلاصه قابل بررسی می سازد؛ خلاصه بدون ارجاع را نمی شود بررسی کرد و چیزی که نشود بررسی اش کرد، در یک کار حرفه ای به درد نمی خورد.
و پیش از اینکه یک ویدیوی نیم ساعته را آپلود کنید، بخش چهارم همین صفحه را بخوانید. سقف مدت ویدیو در پلن رایگان از چیزی که فکر می کنید کمتر است و گوگل عددش را منتشر کرده، پس این یکی از معدود جاهایی است که می شود از قبل برنامه ریزی کرد به جای اینکه وسط کار به دیوار بخورید.

همان مفهوم های همیشگی، به اضافه جم
گفتگو و زمینه و پیوست اینجا هم همان کاری را می کنند که در درس ChatGPT خواندید: گفتگو ظرف یک کار است، زمینه چیزی است که هر نوبت از اول خوانده می شود، و پیوست فایلی است که خوانده می شود بی آنکه دانش دائمی بشود. اگر آن درس را نخوانده اید، همان بخش را بخوانید و بعد برگردید؛ تکرارش نمی کنیم.
چیزی که اینجا اسم خودش را دارد جم است: یک مجموعه دستور ذخیره شده که به آن اسم می دهید و هر بار به جای تایپ دوباره صدایش می زنید. جم همان دستور همیشگی است با یک تفاوت مهم، اینکه چند تا می سازید و برای هر کار یکی را برمی دارید. مثلا یک جم برای بازبینی صورتحساب و یک جم برای نوشتن توضیح محصول؛ هر کدام قید و لحن خودش را دارد و قید یکی روی کار دیگری نمی افتد.
همین جا یک تصمیم عملی هست که کمتر جایی گفته می شود. دستوری که در همه کارهایتان درست است در تنظیمات کلی می رود، و دستوری که فقط برای یک نوع کار درست است در جم. آدم هایی که همه چیز را در تنظیمات کلی می ریزند، بعد یک سوال خشک فنی می پرسند و جواب با لحن معرفی خدمات برمی گردد.
و یک محدودیت که خود گوگل نوشته و به کار برنامه ریزی می آید: فضایی که فعالیت این اپ ها اشغال می کند سقف دارد و آن سقف از فضای گوگل درایو شما جداست. یعنی می شود در درایو جا داشته باشید و اینجا خطای کمبود فضا بگیرید، و راه حلش هم پاک کردن فعالیت قدیمی همین اپ است و نه خالی کردن درایو.
چهار جا، و قاعده انتخاب بینشان
-
تنظیمات کلی
چیزی که در همه کارهایتان درست است: شما کی هستید و چه چیزی را نگوید.
-
جم
دستور یک نوع کار. چند تا می سازید و هر بار یکی را برمی دارید.
-
گفتگو
قید همین کار. هر نوبت از اول خوانده می شود و تا آخر گفتگو با شماست.
-
پیوست
داده، نه دستور. تا ۱۰ فایل در هر پیام و در گفتگوی بعدی وجود ندارد.
قاعده در یک جمله: هرچه در همه کارها درست است بالاتر می رود، هرچه فقط برای یک کار درست است پایین تر می ماند. جای اشتباه گذاشتن یک دستور، خرابی اش را در کاری نشان می دهد که اصلا ربطی به آن نداشت.
پنج کاری که با پیوست کردن فایل انجام می شود
هر پنج تا با یک فایل شروع می شوند، چون بدون فایل این ابزار همان کاری را می کند که بقیه می کنند. متن داخل آکولاد را با مال خودتان عوض کنید.
یک. فاکتور تامین کننده را به جدول قابل استفاده تبدیل کنید. عکس فاکتور یا پی دی اف را پیوست کنید. خط آخر پرامپت مهم ترین خط است.
تصویر پیوست یک فاکتور است. ردیف های آن را در یک جدول دربیاور با
ستون های: شرح کالا، تعداد، قیمت واحد، قیمت کل.
هر عددی را که در تصویر واضح نیست، به جای حدس زدن بنویس «خوانا نیست».
جمع کل را خودت دوباره حساب کن و اگر با عدد نوشته شده در فاکتور
نخواند، همان اختلاف را جدا بنویس.
دو. از فایل فروش سه ماه، سه سوال بپرسید. فایل اکسل را پیوست کنید. توجه کنید که سوال ها را خودتان می نویسید؛ خواستن تحلیل بدون سوال، متن تبلیغاتی می سازد.
فایل پیوست فروش {سه} ماه گذشته من است. به این سه سوال جواب بده و
برای هر جواب بگو از کدام ستون و کدام ردیف ها حساب کردی:
۱) پرفروش ترین و کم فروش ترین کالا در این بازه.
۲) ماهی که بیشترین تغییر نسبت به ماه قبلش داشته.
۳) کالاهایی که فروششان در هر سه ماه صفر بوده.
هیچ پیش بینی نکن و هیچ توصیه ای نده. فقط چیزی که در فایل هست.
سه. ضبط جلسه را به فهرست تصمیم و کار تبدیل کنید. سقف مدت صوت را پیش از آپلود در بخش بعدی ببینید؛ اگر جلسه بلندتر بود، متن پیاده شده را پیوست کنید نه خود فایل صوتی.
فایل پیوست ضبط یک جلسه کاری است. سه فهرست بده:
۱) تصمیم هایی که گرفته شد.
۲) کارهایی که به کسی سپرده شد، با اسم همان شخص اگر در فایل گفته شده.
۳) چیزهایی که مطرح شد و به تصمیم نرسید.
اگر جایی صدا نامفهوم بود بنویس نامفهوم، و آن تکه را حدس نزن.
تاریخ و مبلغی که در فایل گفته نشده ننویس.
چهار. از روی تصویر خود کالا توضیح بنویسید. برای فروشنده ای که مشخصات مکتوب ندارد و فقط عکس دارد.
این {چهار} تصویر از یک کالاست. اول فهرست کن چه چیزهایی را در
تصویرها می بینی که یک خریدار به آن اهمیت می دهد.
بعد یک توضیح محصول {هفتاد} کلمه ای بنویس که فقط به همان چیزهای
دیده شده اشاره کند.
درباره جنس، دوام، کشور سازنده و گارانتی چیزی ننویس؛ اینها از تصویر
معلوم نمی شود.
پنج. از یک سند بلند، جواب یک سوال مشخص را با ارجاع بگیرید. این همان کاری است که بیشترین وقت را می گیرد و بیشترین صرفه را دارد.
سند پیوست را بخوان و فقط به این سوال جواب بده: {سوال شما}
شکل جواب:
- هر نکته یک سطر، و آخر سطر داخل پرانتز شماره بخش یا صفحه.
- اگر جواب در سند نیست، بنویس «در سند نیامده» و همان جا تمام کن.
- اگر سند در دو جا حرف متفاوتی زده، هر دو را بیاور و بگو کجا.
از دانش عمومی خودت استفاده نکن. فقط این سند.
«از دانش عمومی خودت استفاده نکن» تنها خطی است که هر پنج تا به آن احتیاج دارند. بدون آن، جواب ترکیبی از سند شما و چیزی است که مدل از قبل خوانده، و هیچ راهی برای جدا کردن این دو ندارید. با آن، هر جمله جواب یا ارجاع دارد یا اعلام می کند که در سند نبوده، و همین یک تغییر خروجی را از یک متن خوش خوان به یک چیز قابل اتکا تبدیل می کند.
سقف ها را خود گوگل نوشته است، پس از قبل بدانیدشان
این بخش دلیل اصلی نوشتن این درس است. صفحه راهنمای خود گوگل درباره آپلود فایل، سقف ها را با عدد منتشر کرده و همه چیزی که پایین می خوانید در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ از همان صفحه خوانده شده. هیچ کدام از این عددها حدس ما نیست.
در هر پیام تا ۱۰ فایل می شود اضافه کرد و اگر پوشه ای آپلود کنید، هر فایل داخلش جدا شمرده می شود. هر ویدیو تا ۲ گیگابایت و بقیه انواع پشتیبانی شده تا ۱۰۰ مگابایت. یک پوشه کد یا یک مخزن گیت هاب، تا ۵۰۰۰ فایل و حداکثر ۱۰۰ مگابایت. فایل زیپ تا ۱۰ فایل و تا ۱۰۰ مگابایت، و ویدیو و صوت داخل زیپ پذیرفته نمی شود.
و حالا دو عددی که بیشتر از همه به کارتان می آید و بیشتر از همه غافلگیرکننده اند. مجموع طول ویدیو در حالت پایه تا ۵ دقیقه است و با ارتقا به پلن های پولی گوگل تا یک ساعت، یعنی ۶۰ دقیقه، بالا می رود. مجموع طول صوت تا ۱۰ دقیقه است و با ارتقا تا سه ساعت، یعنی ۱۸۰ دقیقه. یک جلسه چهل دقیقه ای که ضبط کرده اید، بدون پلن پولی اصلا آپلود نمی شود.
گوگل جدا از اینها می نویسد که برای آپلود و تحلیل فایل محدودیت چرخشی هم هست: بعد از مدتی سقف بازنشانی می شود و دوباره می توانید ادامه بدهید. برای پنجره متن هم عدد داده: پلن های پولی پنجره یک میلیون توکنی دارند و خود گوگل آن را معادل تا ۱۵۰۰ صفحه متن یا ۳۰۰۰۰ خط کد توضیح داده، و حالت Deep Think پنجره ۱۹۲ هزار توکنی دارد.
| مورد | حالت پایه | با پلن پولی گوگل |
|---|---|---|
| تعداد فایل در هر پیام | تا ۱۰ | تا ۱۰ |
| حجم هر ویدیو | تا ۲ گیگابایت | تا ۲ گیگابایت |
| حجم بقیه فایل ها | تا ۱۰۰ مگابایت | تا ۱۰۰ مگابایت |
| مجموع طول ویدیو | ۵ دقیقه | ۶۰ دقیقه |
| مجموع طول صوت | ۱۰ دقیقه | ۱۸۰ دقیقه |
نتیجه عملی این جدول یک جمله است: برای هر چیزی که بلندتر از این سقف هاست، فایل رسانه ای را آپلود نکنید و متنش را آپلود کنید. یک جلسه یک ساعته را جای دیگری پیاده کنید و متن پیاده شده را پیوست کنید؛ آن متن یک فایل چند صد کیلوبایتی است و هیچ کدام از سقف های بالا سراغش نمی آید. این ساده ترین کاری است که در این درس یاد می گیرید و بیشترین وقت را نگه می دارد.
حریم خصوصی، بازبین انسانی، و وضعیت ایران
گوگل این بخش را با صراحتی نوشته که کم پیش می آید و بهتر است جمله خودش را بخوانید: در اعلامیه حریم خصوصی این اپ ها می نویسد بازبین های انسانی، از جمله بازبین های آموزش دیده شرکت های همکارش، بخشی از داده های جمع آوری شده را می بینند، و از کاربر می خواهد اطلاعات محرمانه ای را که نمی خواهد یک بازبین ببیند یا گوگل برای بهبود سرویس هایش استفاده کند، اصلا وارد نکند.
سه تنظیم و یک عدد که باید بدانید. تنظیم اصلی در بخش فعالیت اپ هاست و همان جا هم فعالیت را می بینید و پاک می کنید، هم بازه پاک شدن خودکار را عوض می کنید، و هم کنترل می کنید که داده هایتان برای بهبود هوش مصنوعی گوگل استفاده بشود یا نه. بازه پاک شدن خودکار به صورت پیش فرض ۱۸ ماه است و می شود روی ۳ ماه یا ۳۶ ماه یا نامحدود گذاشتش. کسی که هیچ وقت سراغ این تنظیم نرفته، یعنی گفتگوهای امروزش تا یک سال و نیم دیگر آنجاست.
و جزئیاتی که مهم است و کمتر گفته می شود: گفتگوهایی که بازبین انسانی دیده، وقتی فعالیتتان را پاک می کنید پاک نمی شوند. طبق نوشته خود گوگل آنها همراه با داده های مرتبطشان تا سه سال نگه داشته می شوند. پس دکمه پاک کردن، همه چیز را پاک نمی کند و کسی که فکر می کند می کند، بر اساس یک فرض غلط تصمیم می گیرد. گوگل همچنین می نویسد حتی وقتی ذخیره فعالیت خاموش است، باز هم از گفتگوها برای جواب دادن به شما و برای محافظت از سرویس استفاده می کند، از جمله با کمک بازبین انسانی.
درباره ایران، وضعیت یک تناقض ظاهری دارد که دانستنش به درد می خورد. صفحه خود گوگل می گوید اپ وب جمنای در بیش از ۷۰ زبان و بیش از ۲۳۰ کشور و منطقه در دسترس است، و فارسی در فهرست زبان های پشتیبانی شده هست. ولی ایران در فهرست کشورها نیست. یعنی زبان پشتیبانی می شود و کشور نه، و این دو چیز جدا هستند. این را در صفحه جمنای در مرجع هوش مصنوعی با منبع نوشته ایم و لایه پرداخت را جدا در راهنمای خرید ابزارهای هوش مصنوعی. ما نه اکانت می فروشیم و نه راه دور زدن پیشنهاد می کنیم.
چهار چیزی که درباره داده تان باید بدانید
-
پاک شدن خودکار، پیش فرض ۱۸ ماه
می شود روی ۳ ماه یا ۳۶ ماه یا نامحدود گذاشتش. اگر دست نزنید، همان ۱۸ ماه است.
-
بازبین انسانی
بخشی از داده ها را می بینند، از جمله بازبین های شرکت های همکار گوگل.
-
پاک کردن، همه چیز را پاک نمی کند
گفتگویی که بازبین دیده تا سه سال نگه داشته می شود، حتی بعد از پاک کردن فعالیت.
-
زبان بله، کشور نه
فارسی در فهرست زبان های پشتیبانی شده هست و ایران در فهرست کشورها نیست.
هیچ کدام از این چهار تا جای قاعده اصلی را نمی گیرد و خود گوگل هم همین را نوشته: اطلاعات محرمانه ای را که نمی خواهید یک بازبین ببیند اصلا وارد نکنید.
مسیر سریع با هوش مصنوعی
اگر ماهی بیست فاکتور یا ده قرارداد یا چهار گزارش یک شکل به دستتان می رسد، پرامپت نوشتن برای هر کدام همان کار دستی است با ظاهر تازه. کاری که حرفه ای ها می کنند این است که یک بار یک جم می سازند که ساختار استخراج و ممنوعیت ها را در خودش دارد، بعد سندها را دسته ای به آن می دهند، و آخر کار یک سوال ممیزی می پرسند که کدام خانه ها پر نشد. همان سوال آخر است که یک مشت استخراج را به یک فهرست کار تبدیل می کند.
- یک جم بسازید و نسخه پایین را داخلش بگذارید. اسمش را به کاری که می کند بگذارید و نه به ابزار، مثلا «استخراج فاکتور تامین کننده»، چون شش ماه بعد چهار تا جم دارید و باید از روی اسم پیدایشان کنید.
- سندها را دسته ای بدهید، حداکثر ۱۰ فایل در هر پیام، و برای هر دسته یک گفتگوی جدا باز کنید. دسته کوچک تر بهتر است: وقتی یک خطا پیدا شد، باید بدانید در کدام دسته و کدام فایل بوده.
- برای هر چیزی که رسانه ای و بلند است، فایل صوت یا ویدیو را ندهید و متن پیاده شده را بدهید. سقف های بخش چهارم را ببینید: مجموع ۵ دقیقه ویدیو و ۱۰ دقیقه صوت در حالت پایه، و یک متن پیاده شده هیچ کدام از این دو سقف را نمی بیند.
- آخر هر دسته سوال ممیزی را بپرسید: کدام خانه ها برای کدام سند خالی ماند و چرا. خروجی آن سوال، دقیقا فهرست سندهایی است که باید خودتان دستی نگاهشان کنید، و معمولا از کل دسته خیلی کوتاه تر است.
نسخه آماده کپی
نقش تو استخراج کننده است، نه تحلیلگر. برای هر فایلی که به تو داده می شود این خانه ها را پر کن:
{شماره سند} | {تاریخ} | {طرف مقابل} | {مبلغ کل} | {سررسید} | {موضوع}
قواعد ثابت:
- فقط از روی خود فایل. از دانش عمومی خودت استفاده نکن.
- هر خانه ای که در فایل نیست بنویس «در سند نیست». حدس ممنوع.
- هر خانه ای که در فایل هست ولی خوانا نیست بنویس «خوانا نیست».
- عددها را همان طور که در سند نوشته شده بنویس و واحد را عوض نکن.
- اگر یک سند دو جا عدد متفاوت دارد، هر دو را بیاور و بگو کجا.
- هیچ خلاصه و توصیه و نظری ننویس.
خروجی: یک جدول، یک سطر برای هر فایل.
بعد از جدول این را هم بده:
ممیزی: برای هر سند، کدام خانه ها خالی ماند و علتش نبود اطلاعات بود یا
ناخوانا بودن. اگر سندی اصلا از این نوع نبود، همان جا بنویس.
قبل از اعتماد به خروجی: سه جا این کار می لنگد. اول، این روش استخراج را سریع می کند و درستی را تضمین نمی کند: از هر دسته دو ردیف را خودتان با خود سند مقایسه کنید، و این کار را حذف نکنید حتی وقتی ده دسته پشت سر هم درست بوده. دوم، ساختار جم روی شکل امروز سندهایتان بسته شده؛ روزی که تامین کننده قالب فاکتورش را عوض کند، جم بی سر و صدا خانه ها را «در سند نیست» پر می کند و شما تا وقتی سوال ممیزی را نپرسید متوجه نمی شوید. سوم و مهم تر از هر دو، این سندها مال شما نیستند: فاکتور و قرارداد اسم و شماره و مبلغ آدم های دیگر را دارند و بالای همین صفحه خواندید که بازبین انسانی بخشی از داده ها را می بیند. پیش از دسته اول، تصمیم بگیرید که این کار را با اسم واقعی انجام می دهید یا با جای خالی.
هوش مصنوعی در این کار
موضوع این درس خودش یک ابزار هوش مصنوعی است، پس سوال درست این است که برای کدام کار سراغ کدام بروید. موضع ما: هر جا کار با فایل شروع می شود، اینجا مزیت واقعی دارد چون سقف هایش را از قبل می دانید؛ هر جا کار با یک متن طولانی که بارها ویرایش می شود شروع می شود، جای دیگری روان تر است. صفحه های زیر همان جایی است که فکت های دسترسی و قیمت را با منبع نگه می داریم.
ابزارهایی که واقعا کمک می کنند
- Gemini موضوع همین درس. تنها ابزاری از این سه که سقف تعداد فایل و حجم و مدت و پنجره متن را با عدد منتشر کرده. فارسی در فهرست زبان های پشتیبانی شده گوگل هست و ایران در فهرست کشورها نیست؛ هر دو روی همان صفحه راهنما.
- Claude وقتی خروجی کار یک متن طولانی است که چند بار ویرایشش می کنید، آنجا کار روان تر پیش می رود. انتروپیک برخلاف گوگل هیچ عددی برای سقف مصرف پلن رایگانش منتشر نکرده؛ آنچه منتشر کرده در درس مربوطه با منبع آمده.
- ChatGPT رایج ترین انتخاب و برای کارهای کوتاه و پرتکرار کافی. درباره سقف رایگان و دسترسی اپ مصرفی از ایران ادعایی نمی کنیم، چون هیچ صفحه مصرفی اوپن ای آی از این سرور باز نمی شود؛ لینک به صفحه سازنده است و دلیلش همان جا نوشته شده.
کجا نتیجه معکوس می دهد
خطر مشخص این درس این است که سندهایی که پیوست می کنید معمولا مال شما نیستند. فاکتور تامین کننده، قرارداد مشتری و ضبط جلسه، اسم و شماره و مبلغ آدم های دیگر را دارند و شما اجازه انتشارشان را ندارید. خود گوگل در اعلامیه حریم خصوصی این اپ ها می نویسد بازبین های انسانی بخشی از داده های جمع آوری شده را می بینند و از کاربر می خواهد اطلاعات محرمانه ای را که نمی خواهد یک بازبین ببیند وارد نکند؛ همان جا هم می نویسد گفتگویی که بازبین دیده، حتی بعد از پاک کردن فعالیت تا سه سال نگه داشته می شود. جمع این دو یعنی تصمیم پیش از آپلود گرفته می شود و نه بعدش. راه عملی اش هم ساده است: اسم و شماره را با جای خالی عوض کنید، مگر اینکه کار اصلا بدون آنها بی معنی باشد.
منبع ها: Google: Gemini Apps privacy notice Google: upload and analyze files in Gemini Apps Google: where you can use the Gemini web app
حد این توصیه
همه عددهای این درس از دو صفحه راهنمای گوگل آمده و همان صفحه ها هر وقت بخواهند عوض می شوند؛ تاریخ بررسی بالای صفحه نوشته شده و بعد از آن تاریخ، این متن یک عکس است. گوگل خودش هم کنار سقف تعداد فایل نوشته که در دسترس بودنش تضمینی نیست، پس این عددها سقف اند و نه قول. دوم، اینجا مفهوم و روال کار آموزش داده می شود و نه جای دکمه ها؛ رابط این محصول در یک سال چند بار عوض شده و باز هم می شود. سوم، این درس درباره کاری است که با فایل شروع می شود؛ برای سوالی که هیچ سندی پشتش نیست، هیچ کدام از این پنج روال به شما برتری نمی دهد. و چهارم، اگر از ایران به این سرویس دسترسی ندارید، هیچ کدام از اینها به کارتان نمی آید و درست ترین کار این است که وقتتان را روی ابزاری بگذارید که واقعا می توانید واردش شوید.
از تجربه خود ما
یک چیز را از تنظیمات همین سایت می دانیم و خودتان هم می توانید ببینیدش. فایل robots.txt این دامنه یک گروه دارد که در آن ۱۶ خزنده هوش مصنوعی با اسم فهرست شده اند و یکی از آنها Google-Extended است، یعنی همان خزنده ای که استفاده گوگل از محتوای سایت برای هوش مصنوعی اش را کنترل می کند. درسی که پایش پول داده ایم این است: در فایل robots.txt یک گروه اختصاصی، گروه ستاره را به کلی جایگزین می کند و هیچ قاعده ای از آن به ارث نمی برد. تا وقتی آن گروه فقط یک خط اجازه داشت، خزنده های نامبرده هیچ محدودیتی نداشتند و دقیقا همان ها بودند که تله بی نهایت ورود و ثبت نام این سایت را می خزیدند؛ یادداشت خودمان در کد تاریخ ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ و ۱۰ گیگابایت لاگ و پر شدن دیسک را ثبت کرده. حالا همه قاعده ها داخل گروه هوش مصنوعی هم عینا تکرار شده اند. نکته ای که برای شما می ماند: اجازه یا منع Google-Extended تصمیم صاحب سایت است و در همین فایل گرفته می شود، نه در تنظیمات حساب جمنای.
سوال هایی که واقعا پرسیده می شوند
چرا ویدیوی نیم ساعته من آپلود نمی شود؟
چون سقف مجموع طول ویدیو در حالت پایه ۵ دقیقه است و با پلن پولی گوگل به ۶۰ دقیقه می رسد. حجم فایل مشکل نیست: هر ویدیو تا ۲ گیگابایت پذیرفته می شود و مسئله مدت است نه اندازه. راه عملی، آپلود کردن متن پیاده شده به جای خود ویدیوست.
جم با تنظیمات کلی چه فرقی دارد؟
تنظیمات کلی به همه گفتگوها می رود و جم را خودتان برای یک نوع کار صدا می زنید. قاعده انتخاب ساده است: چیزی که در همه کارهایتان درست است در تنظیمات کلی، و چیزی که فقط برای یک نوع کار درست است در جم. اگر همه چیز را در تنظیمات کلی بریزید، یک سوال خشک فنی هم با لحن معرفی خدمات جواب می گیرد.
اگر فعالیتم را پاک کنم همه چیز پاک می شود؟
نه. طبق نوشته خود گوگل، گفتگوهایی که بازبین انسانی دیده با پاک کردن فعالیت پاک نمی شوند و همراه داده های مرتبطشان تا سه سال نگه داشته می شوند. بازه پاک شدن خودکار بقیه فعالیت به صورت پیش فرض ۱۸ ماه است و می شود روی ۳ ماه یا ۳۶ ماه یا نامحدود گذاشتش.