Storyboard nedir ve gerçekten işe yarayanı nasıl çizilir

Storyboard nedir ve ne değildir?

Storyboard, bir videonun çekim çekim haritasıdır: her çekimin bir hücresi vardır, hücrede karenin çok kaba bir eskizi durur ve yanına ne olduğu yazılır.

Ne değildir: sanat eseri. İnsanlar genellikle burada takılır, çünkü çizim yapamamayı pano yapamamak sanırlar. Dört dikdörtgen ve iki çöp adamla çizilmiş kareler, yanlarındaki notlar kesin olduğu sürece tam olarak aynı işi görür.

Ne olduğu: bir karar belgesi. Pano, pahalı kararların pahalılaşmadan önce alındığı yerdir. Bu çekim yakın mı geniş mi, kamera hareket ediyor mu, replik ekrandaki yazı mı yoksa dış ses mi: kâğıt üzerinde bunların her biri birkaç dakikadır, sette ya da kurgunun ortasında yarım gün olabilir.

Ve birçok kişinin bulanıklaştırdığı bir ayrım: çekim listesi ile storyboard aynı şey değildir. Çekim listesi metin bir tablodur ve bir çekim gününü planlamaya yeter. Pano, o tablo artı bir resimdir ve resmin yaptığı iş yanlış anlamayı açığa çıkarmaktır. Müşteri ile kurgucu aynı cümleyi okuyup iki farklı şey görebilir; kare bunu anında ele verir.

Kötü çizilmiş bir pano neden hiç pano olmamasından iyidir?

Çünkü bir değişikliğin bedeli her aşamada katlanır ve pano en ucuz aşamadır. Kâğıt üzerinde bir kareyi değiştirmek dakikalar sürer. Aynı çekimi çekimden sonra değiştirmek mekâna geri dönmek demektir. Animasyondan sonra değiştirmek ise kurulmuş bir işi çöpe atmaktır.

Bunu yüzdelerle yazmıyoruz, çünkü gerçek sayılar projeye bağlı; ama sıra hiç değişmez ve bir kez bir sahneyi yeniden çekmek zorunda kalmış birinin ikna edilmeye ihtiyacı yoktur.

Daha az söylenen ve müşteri işinde daha çok önem taşıyan ikinci bir fayda var: pano onay almayı mümkün kılar. Müşteri kare listesini görüp onayladıktan sonra "istediğim bu değildi" cümlesi, yedi numaralı kare hakkında somut bir konuşmaya dönüşür. Pano yoksa aynı cümle bütün projenin baştan yapılması demektir.

Ve üçüncü fayda doğrudan kurgucuya ait: pano size neyi çekmediğinizi söyler. Kare listesi önünüzdeyken, çekim gününün sonunda ikinci ve üçüncü sahne arasındaki bağlantı çekiminin hiç alınmadığını fark edersiniz. O kısa, önemsiz görünen çekim, kurgu masasında her şeyi durduran çekimdir.

Her kare neyi not etmeli?

Beş şey ve hiçbiri isteğe bağlı değil.

Kare boyutu: geniş, orta ya da yakın. Bu tek kelime izleyicinin nereye bakacağını belirler ve setteki tartışmaların çoğu onun yokluğundan başlar. Kamera hareketi: sabit, pan, tilt, kaydırma ya da zoom. Sabitse sabit yazın; boş bırakmak herkesin tahmin yürütmesi demektir. Ne söyleniyor ya da yazılıyor: repliğin özeti değil, kendisi. Yaklaşık süre: saniye cinsinden. Bu sütunun toplamı, otuz saniyelik videonuzun aslında elli saniye olduğunu söyleyen şeydir ve bunu kurguda değil burada öğrenmek daha iyidir. Ses: müzik, efekt, sessizlik. Sessizlik de bir karardır ve yazılır.

Bu dersin en üstünde çizilen panoda kısa bir tanıtımın yedi çekimi her biri iki ile üç saniye arasındadır ve videonun gerçekte ne kadar sürdüğünü söyleyen şey o sütunun toplamıdır.

Yalnızca müşteri işinde anlam taşıyan ve bizim her zaman eklediğimiz altıncı bir sütun var: bu çekim nasıl üretilecek. Çekimle mi, animasyonla mı, arşiv görüntüsüyle mi, ekran kaydıyla mı. Kâğıt üzerinde kusursuz ve bütçesi projenin iki katı olan bir panoyu durduran şey tek başına bu sütundur.

Bir kareye yazılmaması gereken şey de önemlidir: bir duygunun tarifi. "Sahne sıcak ve samimi olmalı" cümlesini herkes başka türlü uygular. Sıcak ve samimi önemliyse bunu uygulanabilir bir şeye çevirin: yandan ışık, yakın kadraj, geniş lens, müziksiz.

Motion grafik panosu film panosundan nasıl ayrılır?

İkisi de aynı işi görür ve iki farklı soru sorar. Film panosu kameranın nerede olduğunu ve karede kimin bulunduğunu sorar. Motion panosu ise kareye neyin, hangi taraftan girdiğini ve aynı anda neyin çıktığını sorar.

Yani motion'da hareket, kareye eklenen bir sıfat değil, karenin içeriğidir. Yalnızca son kompozisyonu gösteren bir kare neredeyse işe yaramaz, çünkü o kompozisyon ekranda belki yarım saniye kalacaktır. Bu yüzden motion panoları önemli her değişikliğe kendi karesini verir: ilk hâl, orta hâl, son hâl.

Bir pratik fark daha var: motion'da pano ile tasarım birbirine daha yakın durur. Film panosunda yalnızca birer ima olan renk, tipografi ve yerleşim, motion panosunda aşağı yukarı üretilen şeyin kendisidir, çünkü görünümü sonradan değiştirecek bir çekim gelmeyecektir. Motion panoları bu yüzden çoğu kez style frame denen bir ara adımdan sonra gelir: görsel dili onaylatan, tamamen renklendirilmiş bir veya iki kare; ardından kalan kareler sade ve hızlı çizilir.

Yeniyseniz ve proje ikisini karıştırıyorsa en basit kural şu: "nasıl üretilecek" sütununu ciddiye alın ve her animasyonlu çekim için tek kare yerine üç kare çizin.

Panoyu neyle çizersiniz?

Hızlı olan ve içinde yer değiştirmenize izin veren her şeyle. Bu iki koşul ölçütün tamamıdır.

Kâğıt ve kalem en hızlı seçenektir ve kişisel bir pano için her zaman yeter. Zayıflığı müşteriye gönderilebilir olmaması ve kareleri yeniden sıralamanın onları yeniden çizmek anlamına gelmesidir. Bir sunum aracı her kareyi bir slayda çevirir ve o sıralamayı sürükle bırakla çözer; çoğu tanıtım projesi için bu yeterlidir. Figma gibi arayüz tasarım araçları, pano birkaç sürümden geçecek ve birkaç kişi yorum yapacaksa yerini hak eder, çünkü yorum ve sürüm geçmişi vardır.

Duruşumuz: şu anda gerçekten açacağınız neyse onunla başlayın. Yirmi dakikada kâğıda çizilmiş ve bu akşam müşterinin elinde olan bir pano, doğru araçta yapılacak olup hiç yapılmayan panodan sonsuz kere iyidir.

Hazır şablonlar için bir uyarı: bir storyboard şablonunda genellikle sayfada altı hücre vardır ve bu tek başına sizi altı çekimle düşünmeye itebilir. Kare sayısını kâğıdın ölçüsü değil, anlatı belirler.