آموزش بکاپ گرفتن

اول تصمیم بگیرید چه چیزی را از دست نمی دهید

بیشتر نقشه های بکاپ سر همین قدم می افتند، چون آدم ها می خواهند «همه چیز» را نگه دارند و بعد از حجمش می ترسند و کلا رهایش می کنند. همه چیز لازم نیست.

فایل های شما دو دسته اند. دسته اول را می شود دوباره به دست آورد: نصب کننده برنامه ها، فیلم و موسیقی خریداری شده، هر چیزی که یک بار دانلود شده و باز هم دانلود می شود. دسته دوم را نمی شود: عکس های خانوادگی، مدارک اسکن شده، کار چند ساله، پیام ها، فایل های پروژه ای که سفارش دهنده اش دیگر در دسترس نیست.

فقط دسته دوم را بکاپ بگیرید. برای بیشتر آدم ها این کمتر از چیزی است که فکر می کنند، اغلب چند ده گیگابایت، و همین کوچک بودن است که نقشه را قابل اجرا می کند. یک لیست کوتاه روی کاغذ بنویسید: چهار یا پنج پوشه، نه بیشتر.

یک سوال کمک می کند: اگر همین حالا لپ تاپ گم شود، برای کدام پوشه دلتان می سوزد؟ همان.

قانون سه دو یک چه می گوید

قاعده ای که بین اهل کار به سه دو یک معروف است سه چیز می خواهد: سه نسخه از هر فایل مهم، روی دو نوع رسانه متفاوت، و یک نسخه بیرون از جایی که بقیه هستند.

سه نسخه یعنی خود فایل به علاوه دو کپی. دو رسانه یعنی هر سه تا روی یک جور دستگاه نباشند، چون خرابی ها الگو دارند: دو هارد هم سن که با هم خریده شده اند می توانند نزدیک به هم از کار بیفتند. و یک نسخه بیرون، برای اتفاقی است که کل مکان را می برد؛ دزدی، آتش، سیل، یا فقط کیفی که لپ تاپ و هارد پشتیبانش با هم داخلش بوده.

این یک استاندارد نیست، یک قاعده سرانگشتی است، و ارزشش در همین است که یادتان می ماند. مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا در راهنمای سازمان های کوچکش همین ایده را ساده تر می گوید: از فضای اینترنتی و یک دستگاه ذخیره سازی با هم استفاده کنید تا دو نسخه پشتیبان داشته باشید، برای وقتی که یکی از آنها گم یا دزدیده شود. همان جا یک جمله دیگر هم هست که مهم تر است و در بخش بعد به آن می رسیم: دستگاه ذخیره سازی وقتی از آن استفاده نمی کنید نباید به کامپیوترتان وصل بماند.

یک نقشه واقعی برای یک نفر

این نقشه برای یک نفر با یک لپ تاپ و یک گوشی نوشته شده. اگر شرکت دارید یا سرور، کارتان فرق می کند و آخر همین درس گفته ایم کجا.

نسخه اصلی همان فایل هایی است که هر روز با آنها کار می کنید، روی لپ تاپ و گوشی. این کپی حساب نمی شود؛ این خود چیزی است که می خواهیم نجاتش بدهیم.

کپی اول روی یک هارد اکسترنال یا حافظه بیرونی. یک بار در هفته وصلش کنید، فایل ها را کپی یا همگام کنید، و جدایش کنید. وصل ماندن دائمی همان اشتباهی است که راهنمای بریتانیایی بالا هشدارش را داده، و دلیلش ساده است: هر بلایی که سر کامپیوتر بیاید، از باج افزار تا برق، سر چیزی که به آن وصل است هم می آید.

کپی دوم جایی بیرون از خانه. یک حساب ابری ساده ترین شکلش است و برای بیشتر آدم ها کافی است. اگر ترجیح می دهید فایل ها از خانه بیرون نروند، شکل دیگرش یک هارد دوم است که در محل کار یا خانه یکی از بستگان می ماند و ماهی یک بار جا به جا می شود. کندتر است، ولی نسخه ای که یک بار در ماه به روز می شود بی نهایت بهتر از نسخه ای است که وجود ندارد.

گوشی را جدا نبینید. عکس های شما احتمالا آنجا هستند و همگام سازی خودکار عکس، همان تله ای است که در درس فضای ابری گفتیم: عکسی که از گوشی پاک کنید، از آن حساب هم پاک می شود.

یک تصمیم آخر که آدم ها فراموشش می کنند: هر چند وقت یک بار؟ جواب را از اینجا بگیرید که حاضرید کار چند روز را دوباره انجام بدهید. اگر جواب «یک روز» است، بکاپ روزانه لازم دارید. اگر «یک هفته» است، هفتگی کافی است. عدد را از عادت خودتان بگیرید و نه از توصیه یک نفر دیگر.

بکاپی که تست نشده، بکاپ نیست

این تنها جمله ای است که در این درس با لحن قاطع می گوییم، چون بارها به آن خورده ایم. تا وقتی چیزی را از یک نسخه پشتیبان برنگردانده اید، آنچه دارید یک پوشه است که احتمالا بکاپ است.

راهنمای مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا هم همین را می گوید: مهم است بدانید چطور بازش گردانید و بررسی کنید که همه داده های مهمتان در آن هست. توجه کنید که دو کار جداست. یکی اینکه بلد باشید، یکی اینکه محتوایش را چک کنید.

تمرین بازگردانی روی یک لپ تاپ شخصی ده دقیقه است. یک فایل را از نسخه پشتیبان به یک پوشه موقت برگردانید و بازش کنید. عکس باید نمایش داده شود، سند باید متن داشته باشد، فایل پروژه باید در همان برنامه باز شود. نگاه کردن به حجم فایل تست نیست؛ یک فایل نصفه هم حجم دارد.

سالی یک بار همین کار را در مقیاس بزرگ تر بکنید: یک پوشه کامل. اگر برای بازگرداندن به رمزی نیاز است، همان جا معلوم می شود که آن رمز را دارید یا فقط فکر می کردید دارید. رمز گم شده روی یک بکاپ رمزگذاری شده، دقیقا همان اثری را دارد که نداشتن بکاپ.

کجاها بکاپ به دردتان نمی خورد

سه حالت هست که آدم ها خیال می کنند پوشیده شده اند و نیستند.

باج افزار روی نسخه ای که وصل است. اگر هارد پشتیبان همیشه به کامپیوتر وصل باشد یا نسخه پشتیبان فقط داخل یک پوشه همگام شده باشد، بدافزار به هر دو می رسد. جدا نگه داشتن رسانه، تنها چیزی است که این را می شکند.

خرابی که مدت ها دیده نشده. اگر یک فایل شش ماه پیش خراب شده باشد و بکاپ شما فقط آخرین نسخه را نگه دارد، شما شش ماه است دارید خرابی را بکاپ می گیرید. نسخه های تاریخ دار همین را حل می کنند، و هر سرویس ابری هم مهلت خودش را برای نگه داشتن نسخه های قدیمی دارد.

حسابی که دیگر باز نمی شود. بکاپ روی یک حساب اینترنتی، به همان اندازه در دسترس است که آن حساب. رمز، شماره تایید، و تصمیم آن شرکت، هر سه بین شما و فایل هایتان ایستاده اند.

و یک مرز که این درس رد نمی کند: بکاپ سایت. نسخه پشتیبان یک سایت وردپرسی فقط فایل نیست، پایگاه داده هم هست، و برگرداندنش کار دیگری است. اگر سایت دارید، صفحه هاست جایی است که این را با هم می بینیم، و راهنمای انتقال سایت وردپرسی شکل عملی همان کار را نشان می دهد.