فضای ابری چیست

فضای ابری دقیقا کجاست

هیچ ابری در کار نیست. فضای ابری یعنی شرکتی ساختمانی پر از کامپیوتر دارد و بخشی از دیسک آنها را به شما اجاره داده. فایل شما آنجا روی یک دیسک واقعی نشسته، همان طور که روی لپ تاپ خودتان نشسته است. تنها فرقش این است که آن دیسک مال شما نیست و شما فقط از راه اینترنت به آن می رسید.

این را که بدانید، بیشتر سوال های بعدی خودشان جواب می گیرند. چرا وقتی اینترنت قطع است بعضی فایل ها باز می شوند و بعضی نه؟ چون بعضی شان کپی کاملی هم روی دستگاه شما دارند و بعضی فقط اسمشان آنجاست. چرا حساب رایگان محدود است؟ چون دیسک واقعی پول دارد.

یک اسم مشابه هست که اصلا همین نیست: هاست ابری. آن یکی جای اجرا شدن یک سایت است و نه جای نگهداری فایل های شخصی. اگر دنبال آن آمده اید، هاست ابری چیست همان صفحه است و این درس کارتان را راه نمی اندازد.

چرا همگام سازی همان پشتیبان گیری نیست

این جایی است که آدم ها فایل از دست می دهند، و معمولا هم آدم های دقیق. همگام سازی یعنی هر تغییری که یک طرف بدهید، همان لحظه به طرف دیگر می رود. اضافه کردن می رود. ویرایش می رود. پاک کردن هم می رود.

گوگل این را در صفحه راهنمای خودش با یک جمله تمام کرده: اگر فایل ها را بین درایو و کامپیوترتان آینه یا استریم می کنید، هر چیزی که در سطل زباله بیندازید، همه جا در سطل زباله می افتد. یعنی پوشه همگام شده شما یک نسخه دوم نیست؛ همان یک نسخه است که در دو جا دیده می شود.

پشتیبان گیری عکس این است. نسخه پشتیبان عمدا عقب می ماند. کاری که دیروز کرده اید در آن هست، حتی اگر امروز فایل را خراب کرده باشید یا پاک کرده باشید. تفاوت را می شود در یک سوال خلاصه کرد: کدام یک شما را از اشتباه خودتان نجات می دهد؟

باج افزار هم دقیقا از همین شکاف رد می شود. برنامه ای که فایل های شما را رمز می کند، فایل های داخل پوشه همگام شده را هم رمز می کند، و همگام ساز با وظیفه شناسی تمام نسخه رمز شده را بالا می فرستد. سرویس تقصیری ندارد؛ کاری که برایش ساخته شده را انجام داده.

فایل پاک شده تا کی برگشتنی است

هر سه سرویس بزرگ یک سطل زباله دارند و مهلتش را خودشان روی صفحه راهنما نوشته اند. این مهلت تنها شبکه ایمنی همگام سازی است، پس ارزش دارد که عددش را بدانید و نه حدس بزنید.

سه عدد بالا را از صفحه راهنمای خود همان شرکت ها در تاریخی خواندیم که پایین همین صفحه نوشته شده. این جور عددها عوض می شوند، پس اگر تصمیم مهمی رویشان می گیرید، یک بار خودتان همان صفحه را باز کنید.

حالا سوال مهم تر: از کجا می فهمید فایل پاک شده؟ اگر پوشه ای که هفته ای یک بار بازش می کنید ماه پیش خالی شده باشد، سی روز خیلی قبل تمام شده است. مهلت از لحظه پاک شدن شروع می شود و نه از لحظه ای که شما متوجه می شوید. تقریبا هر داستان از دست رفتن فایلی که شنیده ایم، همین جا می شکند.

از ایران چه چیزی معلوم است و چه چیزی نیست

اینجا معمولا دو جور جواب می شنوید و هر دو بی منبع اند: «کار می کند» و «بسته است». ما آن دو را نمی نویسیم. چیزی که می شود بررسی کرد این است که خود آن شرکت روی صفحه خودش چه نوشته.

شرایط استفاده دراپ باکس می گوید شما فقط تا جایی می توانید از سرویس استفاده کنید که قانون اجازه بدهد، از جمله قوانین کنترل صادرات. اسم هیچ کشوری در آن جمله نیست. شرایط سرویس گوگل هم به همان شکل از رعایت قوانین کنترل صادرات و تحریم ها می گوید و باز هم کشوری را نام نمی برد.

پس نتیجه صادقانه این است: صفحه های خود این شرکت ها به سوال شما جواب نمی دهند. هر کسی که با قطعیت بگوید درایو در ایران مشکلی ندارد یا ندارد، از یک صفحه رسمی نقل نمی کند. این با جایی که شرکت واقعا فهرست کشورها را منتشر کرده فرق دارد؛ مثلا برای جمینای، گوگل خودش فهرست کشورهای در دسترس را داده و ایران در آن نیست، و ما همان را در بخش هوش مصنوعی با تاریخ ثبت کرده ایم.

یک نکته که با دسترسی قاطی می شود: پرداخت. پلن پولی این سرویس ها کارت بین المللی می خواهد و آن مسئله جدایی است. آنچه ما درباره پرداخت از ایران واقعا آزموده ایم در راهنمای خرید جمع شده و بیشتر از آن ادعایی نداریم.

موضع ما ساده است: روی چیزی که ممکن است فردا در دسترس نباشد، تنها نسخه یک فایل مهم را نگذارید. این توصیه ربطی به کشور شما ندارد و در هر جای دنیا درست است؛ در ایران فقط زودتر به کارتان می آید.

سه سوال قبل از اینکه فایلی را بالا بفرستید

این سه تا را یک بار برای هر سرویسی که استفاده می کنید جواب بدهید و بعد فراموششان کنید.

اگر حسابم قفل شود چه؟ رمز فراموش شده، شماره ای که دیگر در دسترس نیست، یا تصمیم خود شرکت. اگر جواب این باشد که آن فایل ها رفته اند، پس آن سرویس تنها جای نگهداری آنها نیست.

چه کسی می تواند بخواند؟ رمزگذاری روی دیسک آن شرکت یعنی دزد دیسک چیزی نمی بیند، ولی خود شرکت همچنان می بیند. اگر چیزی دارید که فقط باید خودتان بخوانید، قبل از بالا فرستادن رمزش کنید، نه بعدش.

اگر فضا پر شود چه اتفاقی می افتد؟ جواب معمولش این است که همگام سازی بی سر و صدا می ایستد و شما ماه ها خیال می کنید کپی دارید. یک بار در سال به صفحه فضای مصرفی سر بزنید؛ سی ثانیه است.

و یک قدم بعدی که ارزشش را دارد: همان فایل هایی که واقعا جایگزین ندارند، عکس های خانوادگی و مدارک و کار چند سال، یک نسخه دومشان جایی باشد که به حساب اینترنتی وصل نیست. درس بکاپ گرفتن دقیقا همین را قدم به قدم می گوید.