تقویم محتوایی چیست

تقویم محتوایی دقیقا چه چیزی را حل می کند

تقویم محتوایی یک جدول است که در آن نوشته شده چه چیزی، برای چه کسی، و کی منتشر می شود. ساده تر از چیزی است که معمولا فروخته می شود، و کارش هم یکی بیشتر نیست: تصمیم را از لحظه انتشار به لحظه ای منتقل می کند که سرتان خلوت است.

این جا به جایی مهم است. کسی که پنجشنبه ساعت پنج می پرسد «امروز چه بگذاریم» همیشه به یک جواب می رسد: هر چه سریع تر تولید شود. کسی که همان تصمیم را دو هفته قبل و با حوصله گرفته، سوال دیگری پرسیده: «کدام سوال مشتری ها هنوز جواب ندارد». دو جواب کاملا فرق دارند و تفاوتشان از استعداد نویسنده نمی آید، از زمان تصمیم می آید.

یک تقویم کاربردی دو ستون دارد که در بیشتر تقویم ها نیست. اول، این مطلب به چه سوالی جواب می دهد؛ دوم، به کدام صفحه اصلی وصل است. بدون ستون اول، تقویم فهرستی از عنوان است و عنوان هنوز محتوا نیست. بدون ستون دوم، هر مطلب یک جزیره می شود.

ابزارش هم واقعا مهم نیست. یک صفحه گسترده کافی است و ما هم چیز پیچیده تری پیشنهاد نمی کنیم؛ ابزاری که وقت بیشتری برای نگهداری اش صرف شود از خود تقویم گران تر تمام می شود.

چرا ریتم ثابت از انفجار جلو می زند

الگوی رایج این است: یک ماه پرشور، ده مطلب در دو هفته، و بعد سه ماه سکوت. الگوی دیگر هفته ای یکی است که یک سال ادامه پیدا می کند. دومی جلو می زند و دلیلش آن چیزی نیست که معمولا گفته می شود.

ما ادعا نمی کنیم الگوریتمی به تعداد دفعات انتشار پاداش می دهد؛ چنین چیزی را اندازه نگرفته ایم و هر کس چنین عددی به شما بدهد از خودش گفته. دلیل عملی سه چیز دیگر است. اول کیفیت: در انفجار، مطلب پنجم تا دهم بدون ویرایش منتشر می شوند، چون وقت ویرایش را همان انفجار خورده. دوم عادت: کاری که هفته ای یک بار انجام می شود در تیم جا می افتد و کاری که فقط یک ماه انجام شده، هیچ وقت جا نمی افتد. سوم انباشت: ارزش محتوا از جمع شدن می آید، و جمع شدن به زمان احتیاج دارد نه به شدت.

یک عارضه پنهان هم هست که کمتر گفته می شود. انفجار همیشه یک صف نیمه کاره پشت سر می گذارد: چهار پیش نویس که تمام نشدند. آن صف بعدا هم منتشر نمی شود، ولی تا مدت ها به تیم حس بدهکاری می دهد و همان حس، شروع دور بعدی را عقب می اندازد.

استثنا هم دارد و انکارش بی معنی است: راه اندازی یک محصول یا یک رویداد، طبیعتا تمرکز و انفجار می خواهد. حرف این بخش درباره حالت پایه است، نه درباره روزی که چیزی را معرفی می کنید.

برای تیمی که یک نفر است، چند تا در ماه

عددی که ما بدهیم برای کار شما غلط است، ولی روش رسیدن به آن عدد غلط نیست. عددی را انتخاب کنید که در بدترین هفته تان هم بتوانید به آن عمل کنید، نه در بهترین هفته. بدترین هفته یعنی هفته ای که یک مشتری مشکل فوری دارد و نصف روزتان می رود.

اولین برآوردتان را نصف کنید. تقریبا هر تیمی که دیده ایم توان اولش را بیش از واقع تخمین زده، و هزینه اش هم نامتقارن است: کمتر انتشار دادن از قولی که داده اید ضرر خاصی ندارد، ولی متوقف شدن بعد از سه هفته پرحجم، هم تیم را خسته می کند و هم صفحه ای می سازد که تاریخ آخرین مطلبش سه ماه پیش است.

بعد دو ماه اندازه بگیرید. نه بازدید، بلکه چیزی ساده تر: چند تا از آنچه قول داده بودید واقعا منتشر شد. اگر همه شان منتشر شد، می توانید عدد را کمی بالا ببرید. اگر نه، عدد را پایین بیاورید و درباره ناتوانی تیم نتیجه نگیرید؛ فقط برآورد اولیه خوش بینانه بوده.

یک نکته که در تیم های کوچک تفاوت واقعی می سازد: نوشتن را در تقویم زمان بندی نکنید، بلکه یک بازه ثابت هفتگی برایش کنار بگذارید. کاری که ساعت مشخص ندارد در هفته شلوغ اولین چیزی است که حذف می شود، و همین است که ریتم را می شکند، نه بی انگیزگی.

موضوع ها را دور یک ستون بچینید

تقویمی که موضوع هایش تصادفی اند، محتوای تصادفی تولید می کند. راه ساده ای برای ترتیب دادن به آن هست: یک صفحه اصلی و کامل انتخاب کنید، و بعد چند مطلب کوچک تر که هر کدام یک سوال فرعی همان موضوع را جواب می دهند و به آن صفحه لینک می شوند.

سود این چیدمان دو تاست. برای خواننده، هر مطلب یک راه ورودی است و بعدش می داند کجا باید برود. برای شما، تقویم دیگر یک فهرست بی سر و ته نیست: وقتی می پرسید ماه بعد چه بنویسیم، جواب از خود ستون درمی آید و لازم نیست از صفر فکر کنید.

یک قاعده مهم اینجا هست که رعایت نکردنش کار را خراب می کند: دو مطلب نباید به یک سوال جواب بدهند. اگر دو ردیف تقویم عملا یک سوال دارند، آن دو در نتایج جستجو با هم رقابت می کنند و معمولا هیچ کدام جای آن یکی را نمی گیرند. راهش این است که همان جا در تقویم یکی شان را حذف کنید، نه سه ماه بعد. مقاله هم نوع خواری کلمه کلیدی این را با جزئیات باز کرده.

انتخاب اینکه ستون ها چه باشند کار سئو است، نه کار تقویم: تحقیق کلمه کلیدی می گوید مردم واقعا دنبال چه می گردند و سئو محتوا می گوید یک موضوع چطور کامل پوشش داده می شود. تقویم فقط آن تصمیم را در زمان پخش می کند.

تقویم چه چیزی را حل نمی کند

تقویم مشکل جایگاه را حل نمی کند، فقط زمان بندی اش می کند. اگر نمی دانید برای چه کسی می نویسید و می خواهید بابت چه چیزی شناخته شوید، تقویم همان سردرگمی را منظم و سر وقت منتشر می کند. کیفیت خروجی بهتر نمی شود؛ فقط تاریخ می گیرد.

نشانه اش هم واضح است: تقویمی که ستون تاریخ و ستون عنوانش پر است و ستون «به چه سوالی جواب می دهد» خالی. آن جدول تمام است و آن پروژه هنوز شروع نشده.

پس ترتیب درست این است: اول یک جمله بنویسید که می گوید این محتوا برای چه کسی است و می خواهید بابت چه چیزی شناخته شوید، بعد چند ستون موضوعی از همان جمله دربیاورید، و بعد تقویم را از روی آنها پر کنید. تقویمی که قبل از آن جمله ساخته شود، فقط کارها را مرتب می کند، نه کار درست را.