سایت شرکتی که سرنخ می آورد؛ سه کار و بقیه تزئین

سه کاری که واقعا انجام می شود

به سوال کسی که شما را نمی شناسد جواب می دهد. کسی که از گوگل رسیده نمی داند شما چه کار می کنید، برای چه اندازه کسب و کاری کار می کنید، و چقدر می گیرید. اگر این سه را در سی ثانیه اول پیدا نکند می رود. بیشتر سایت های شرکتی هر سه را پنهان می کنند و به جایش تاریخچه شرکت را می نویسند.

مدرک می سازد. نه شعار. عدد یک پروژه واقعی، اسم مشتری با اجازه اش، مدت زمان انجام کار، محدودیتی که با آن روبرو بودید. یک نمونه کار با جزئیات واقعی از ده نمونه کار بدون توضیح بیشتر می فروشد.

یک مسیر تماس دارد که در آن مسیر جواب داده می شود. فرم تماسی که به ایمیلی می رود که کسی بازش نمی کند، بدتر از نداشتن فرم است.

صفحه هایی که ارزش دارند و صفحه هایی که ندارند

در سایت هایی که دیده ایم، توزیع بازدید تقریبا همیشه همین شکل است: صفحه اصلی، یکی دو صفحه خدمات، و یک صفحه محتوایی که اتفاقی در گوگل رتبه گرفته. بقیه صفحه ها عملا خالی اند.

مهم ترین سطر آن جدول سطر اول است. یک صفحه «خدمات» که هشت خدمت را در هشت پاراگراف کوتاه فهرست می کند برای هیچ کدام از آن هشت تا رتبه نمی گیرد، چون برای هیچ کدام به اندازه کافی حرف ندارد. هشت صفحه جداگانه شانس هشت برابر ندارند، شانسی دارند که آن یک صفحه اصلا نداشت.

چیزی که در سایت های شرکتی ایرانی مدام تکرار می شود

در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ سایت هایی را که برای عبارت های «سایت شرکتی» و «شرکت طراحی سایت» رتبه دارند بررسی کردیم. یک الگو در همه شان تکرار می شد و ربطی به طراحی نداشت: صفحه اصلی متن بسیار کمی دارد و آن متن کم هم درباره خود شرکت است، نه درباره مشکلی که حل می کند.

این تصادفی نیست. سایت شرکتی معمولا با تایید مدیرعامل تحویل می شود و مدیرعامل ترجیح می دهد درباره شرکتش بخواند. کسی که در گوگل جستجو کرده ترجیح می دهد درباره مشکل خودش بخواند. این دو تا یکی نیستند و سایت به کسی خدمت می کند که تاییدش کرده.

ترتیب درست ساخت

اگر از صفر شروع می کنید، این ترتیب کمترین دوباره کاری را دارد.

اول بنویسید هر خدمت را برای چه کسی انجام می دهید و چه چیزی تحویل می دهید. این متن قبل از طراحی نوشته می شود، نه بعد از آن. سایتی که طراحی اش تمام شده و بعد دنبال متن می گردد، همیشه متن مبهم می گیرد چون باید در جعبه ای که ساخته شده جا شود.

بعد تصمیم بگیرید هر خدمت صفحه خودش را دارد یا نه. اگر خدمتی آنقدر کوچک است که یک پاراگراف بیشتر ندارد، صفحه جدا لازم ندارد.

بعد ساختار آدرس ها را قطعی کنید. تغییر آدرس صفحه ای که رتبه گرفته گران است و بعدا انجام دادنش دردسر دارد؛ گوگل در راهنمای ساختار آدرس همین را توصیه می کند که از اول ساده و پایدار انتخاب شود.

و آخر طراحی. این ترتیب برعکس چیزی است که معمولا اتفاق می افتد، و همان علتی است که مراحل طراحی سایت را جدا نوشته ایم.

کجا سایت شرکتی اصلا لازم نیست

اگر همه مشتری های شما از مناقصه، از معرفی شخصی، یا از یک قرارداد بلندمدت می آیند و کسی شما را در گوگل جستجو نمی کند، سایت شرکتی یک آدرس رسمی است و همان کافی است. در این حالت خرج کردن روی محتوا و سئو پول دور ریختن است و بهتر است به جایش روی چیزی خرج شود که آن کانال ها را تقویت می کند.

مرز ساده است: یک بار اسم خدمتتان را در گوگل جستجو کنید. اگر نتایج پر از شرکت هایی مثل شماست، آن کانال وجود دارد و سایت باید در آن بجنگد. اگر نتایج نامربوط است، ندارید.

سوال هایی که پیش می آید

سایت شرکتی با فروشگاهی چه فرقی دارد؟ فروشگاه سبد خرید و پرداخت و مدیریت موجودی دارد و پیچیدگی اش چند برابر است. سایت شرکتی چیزی نمی فروشد، سرنخ می سازد.

نمونه سایت شرکتی خوب از کجا ببینم؟ به جای گشتن دنبال نمونه های زیبا، سایت سه رقیب خودتان را باز کنید و ببینید کدامشان به سوال مشتری جواب داده. آن الگو به کار شما می خورد، نه نمونه ای که برای صنعت دیگری ساخته شده.

سایت شرکتی چقدر هزینه دارد؟ به تعداد صفحه هایی که واقعا نوشته می شوند بستگی دارد، نه به عنوان «شرکتی». اجزای قیمت را در تفکیک هزینه ساخت سایت جدا کرده ایم.

قالب آماده کافی است؟ برای سایت شرکتی معمولا بله، به شرطی که قالب سبک باشد و متنش را خودتان نوشته باشید. مشکل سایت های شرکتی تقریبا هیچ وقت قالب نیست.

چند صفحه لازم است؟ به تعداد خدماتی که واقعا می فروشید، به علاوه تماس و نمونه کار. عدد ثابتی وجود ندارد و هر کس عدد ثابت بدهد صفحه می فروشد.

اگر سایت شرکتی فعلی دارید و در دوازده ماه گذشته سرنخی از آن نیامده، مشکل تقریبا هیچ وقت ظاهر آن نیست. ساخت سایتی که به سوال بازدیدکننده جواب بدهد چیزی است که ما از متن شروعش می کنیم، نه از قالب.