آموزش سئو محلی

گوگل رتبه محلی را با چه چیزی می سنجد؟

گوگل سه عامل را با اسم می نویسد. ربط، یعنی اینکه پروفایل یا صفحه شما چقدر با چیزی که جستجو شده جور در می آید. فاصله، یعنی اینکه هر کسب و کار چقدر از جستجوکننده دور است و اگر او موقعیتش را نداده باشد، گوگل از چیزی که درباره موقعیتش می داند استفاده می کند. و شهرت، یعنی اینکه یک جا چقدر شناخته شده است؛ گوگل می نویسد این عامل به چیزهایی مثل تعداد سایت هایی که به کسب و کار لینک داده اند و تعداد نظرها هم بستگی دارد.

در همان صفحه یک جمله هست که ارزش نقل کردن دارد، چون در بازار ایران مدام خلافش فروخته می شود: «هیچ راهی برای درخواست یا خرید رتبه محلی بهتر در گوگل وجود ندارد.» این را خود گوگل نوشته، نه ما.

از این سه عامل، فاصله تنها چیزی است که دست شما نیست. همین باعث می شود رتبه یک عبارت بین دو شهر فرق کند، حتی وقتی کاربر اسم شهر را ننوشته. مثال واقعی این تفاوت و روش رصدش را در پرونده رتبه شهر به شهر نوشته ایم و اینجا از همان جا ادامه می دهیم.

چرا قدم اولی که همه یاد می دهند در ایران اجرا نمی شود؟

هر آموزش سئو محلی با یک جمله شروع می شود: پروفایل کسب و کارتان را در گوگل بسازید و تایید کنید. حالا صفحه خود گوگل درباره کشورهای پشتیبانی شده را باز کنید. آنجا نوشته است گوگل موظف به رعایت تحریم های دفتر کنترل دارایی های خارجی آمریکاست و در نتیجه پروفایل کسب و کار در حال حاضر از کسب و کارهای این کشورها پشتیبانی نمی کند و ایران در همان فهرست است.

یعنی قدم اولی که همه یاد می دهند، برای مخاطب ایرانی این آموزش قابل اجرا نیست. این را کسی صریح نمی نویسد و نتیجه اش آموزش هایی است که خواننده را چند ساعت دنبال دکمه ای می فرستند که برایش کار نمی کند.

چیزهایی هم هست که نمی دانیم و همان طور می نویسیمشان. نمی دانیم مکانی که همین حالا روی نقشه گوگل ثبت شده، از داخل ایران قابل تصاحب و مدیریت هست یا نه؛ راستی آزمایی نکرده ایم. نمی دانیم بسته نتایج محلی برای جستجوهای فارسی داخل ایران چقدر و کجا ظاهر می شود. راه دور زدن هم پیشنهاد نمی کنیم و نمی فروشیم.

با این حال قواعد خود آن سرویس ارزش خواندن دارند، حتی جایی که در دسترس نیست، چون می گویند گوگل یک هویت محلی را چه چیزی می داند. واجد شرایط بودن دو حالت دارد: یا محل فیزیکی دارید که مشتری می تواند به آن بیاید، یا به محل مشتری می روید؛ و نشانی پستی اجاره ای که در آن کار نمی کنید واجد شرایط نیست. برای هر شعبه بیشتر از یک پروفایل ساخته نمی شود. و نام باید همان چیزی باشد که در دنیای واقعی روی تابلو و سربرگتان نوشته شده، نه نام به علاوه چند کلمه کلیدی. همین چهار قاعده به سمت سایت هم منتقل می شوند: یک صفحه برای هر محل واقعی، همان نام روی همه صفحه ها، و پرهیز از عنوانی که اسم کسب و کار به علاوه فهرست خدمات است.

موضع ما این است: کاری که در دسترس نیست را باید کنار گذاشت و روی سه عاملی کار کرد که هنوز در دسترس اند. ربط و شهرت هر دو از سمت سایت شما هم ساخته می شوند.

پس روی چه چیزهایی کار می کنید؟

چهار چیز، به همین ترتیب. اول محدوده واقعی خدماتتان را روی سایت بنویسید، با اسم شهرها و محله ها، همان طور که مشتری می گوید نه همان طور که در سند ثبت شرکت آمده. دوم، برای هر شهری که برایش صفحه می سازید دلیل داشته باشید؛ بخش بعد همین را می سنجد. سوم، نام و نشانی و شماره تلفن را همه جا یک شکل بنویسید، روی سایت خودتان و بیرون از آن. چهارم، نشانه های اعتبار محلی جمع کنید: نظر مشتری همان شهر، عکس واقعی محل، همکاری و ذکر شدن در جایی که مردم آن شهر می خوانند.

نکته سوم را دست کم نگیرید. تلفنی که یک جا با صفر و یک جا با کد کشور نوشته شده، نشانی که یک جا «خیابان» دارد و یک جا ندارد، و نامی که سه جور نوشته شده، کار تطبیق را برای هر سیستمی سخت می کنند. این کار یک بعدازظهر وقت می برد و در درس لینک سازی دیدیم که همین یکدستی، پایه سیتیشن هم هست.

چیزی که در این فهرست نیست هم مهم است: بسته های «ثبت در صدها دایرکتوری». گوگل لینک های دایرکتوری بی کیفیت را در فهرست لینک اسپم آورده و اضافه کردن نام شما به صد سایتی که هیچ کس باز نمی کند، نه شهرت می سازد و نه ربط.

صفحه شهر چه وقت حق وجود دارد؟

یک آزمون ساده دارد و بی رحم است: جمله هایی از آن صفحه را بشمارید که فقط درباره همان شهر درست اند. اگر صفحه «خدمات ما در شیراز» را بردارید و اسم شیراز را با اصفهان عوض کنید و هیچ جمله دیگری دروغ نشود، آن صفحه فقط یک قالب است و شما دارید از گوگل می خواهید یک صفحه را چند بار ایندکس کند.

جمله ای که فقط آنجا درست است چه شکلی است؟ زمان رسیدن به مشتری در آن شهر، شعبه یا انباری که واقعا آنجاست، محدودیت واقعی مثل اینکه در آن شهر فقط سه روز هفته سرویس دارید، قیمتی که به خاطر حمل فرق می کند، اسم پروژه ای که آنجا انجام داده اید، یا حتی همان کلمه ای که مردم آن شهر برای خدمت شما به کار می برند و در شهر دیگر به کار نمی برند.

اگر هیچ کدام از این ها را ندارید، دو راه دارید و هر دو درست اند: یک صفحه واحد بنویسید که همه شهرهای تحت پوشش را نام می برد، یا صفحه شهر را نسازید تا وقتی چیزی برای گفتن داشته باشید. کدام یک، به تفاوت واقعی بین شعبه ها برمی گردد و همان پرونده رتبه شهر به شهر این انتخاب را باز کرده است.

حد این حرف: تکراری بودن بعضی جمله ها اشکال ندارد. ضمانت، شرایط پرداخت و پرسش های متداول شما واقعا در همه شهرها یکی است و یکی نوشتنشان صادقانه است. چیزی که مشکل می سازد، صفحه ای است که هیچ جمله یکتا ندارد.

داده ساختاریافته محلی چقدر کمک می کند؟

نوع LocalBusiness در schema.org دو ویژگی اجباری دارد: address و name. بقیه، از ساعت کاری تا مختصات و تلفن، پیشنهادی اند. نوشتنشان کار درستی است چون به ماشین می گوید این صفحه درباره یک کسب و کار در یک نشانی مشخص است.

ولی یک انتظار را همین اول کوتاه کنیم: این نشانه گذاری خودش شما را در نتایج محلی بالا نمی برد و جای پروفایل کسب و کار را هم نمی گیرد. کاری که می کند فهماندن است، نه رتبه دادن.

یک تله در همین نوع هست که مدام دیده می شود: ویژگی aggregateRating. مستند گوگل می نویسد این ویژگی فقط برای سایت هایی پیشنهاد می شود که نظرها را درباره کسب و کارهای دیگر جمع می کنند. یعنی امتیازی که خودتان درباره خودتان جمع کرده اید، روی نوع LocalBusiness جای درجی ندارد. چرایش و کاری که ما با همین قاعده روی سایت خودمان کرده ایم در درس اسکیما آمده.

رتبه محلی را چطور اندازه می گیرید؟

رتبه ای که خودتان در مرورگر می بینید، رتبه شما نیست. جستجوی شما از موقعیت شما و تاریخچه شما رنگ می گیرد و اگر در تهران باشید هیچ وقت نمی فهمید مشتری مشهدی چه می بیند. پس اندازه گیری باید بیرون از مرورگر شما و با موقعیت مشخص انجام شود.

و اینجا به مشکلی می رسید که تقریبا هیچ آموزشی نمی گوید: ابزارهای رتبه سنجی شهر را با اسم می گیرند، از یک پایگاه داده موقعیت که ایران در آن نیست. یعنی «مشهد» را به عنوان مقصد نمی شود فرستاد. راه حلی که ما استفاده می کنیم و در بخش بعدی سند شده، فرستادن مختصات جغرافیایی است به جای نام شهر.

سه چیز را جدا نگه دارید تا عدد گمراهتان نکند. رتبه هر شهر را جدا ثبت کنید و میانگین نگیرید. تاریخ هر اندازه گیری را نگه دارید، چون نتیجه محلی روز به روز تکان می خورد. و رتبه را با همان عبارتی بسنجید که مشتری می نویسد، نه با عبارتی که اسم شهر را هم دارد؛ این دو، دو جستجوی متفاوت اند. ابزار خودمان برای این کار رصد رتبه است.