Koşullar ve döngüler

Koşul nedir ve onsuz bir programın eksiği nedir?

Koşul, yalnızca iki yanıtı olan bir sorudur, evet ya da hayır, ve program hangisini aldığına göre iki yoldan birine sapar. Hiç koşulu olmayan bir program, baştan sona hep aynı biçimde çalışan bir komut listesidir; ilk koşulla birlikte o liste, duruma tepki veren bir şeye dönüşür.

age = 17

if age >= 18:
    print("allowed")
else:
    print("denied")

İkinci satır soru, üçüncü satır evet yolu, beşinci satır hayır yolu. else isteğe bağlıdır: yazmazsanız yanıt hayır olduğunda hiçbir şey olmaz, program tek kelime etmeden koşulun yanından geçer. O sessizlik ilerideki konu.

Burada iki klasik hata pusuda bekler. Birincisi tek eşittir ile çift eşittiri karıştırmak: = ata demektir, == karşılaştır demektir. Python bu konuda merhametlidir ve bir koşulun içine tek eşittir koyarsanız söz dizimi hatası verir; ama bu sitenin kurulduğu diller olan PHP ve JavaScript hiçbir şey demez: if ($x = 5) atama yapar ve ardından hep doğrudur, yani koşulunuz fiilen yoktur ve kimse bir şey söylemez.

İkinci hata sıradır ve çok daha az konuşulur. Birkaç koşulu arka arkaya dizdiğinizde, doğru çıkan ilk koşul kazanır ve geri kalanlar hiç değerlendirilmez bile. Yani genel koşulu özel koşulun üstüne koyarsanız, özel olan hiç çalışmaz ve var olmayan bir hatayı saatlerce ararsınız. Kod doğrudur; yalnızca sırası yanlıştır.

Döngü nedir ve her döngü neye ihtiyaç duyar?

Döngü şu demektir: bu işi bir kez yerine birden çok kez yap. Değeri sayıdadır. Üç dosya için üç satır yazmak marifet değildir, ama aynı üç satır otuz bin dosya için yalnızca döngüyle mümkündür ve daha önemlisi kodunuz sayıdan bağımsız hale gelir.

İki temel biçim var. Birincisi bir kümeyi gezer ve her üye için bir kez çalışır:

names = ["ali", "sara", "reza"]

for name in names:
    print(name)

İkincisi bir koşul doğru kaldığı sürece döner ve kaç kez döneceği önceden bilinmez:

size = 4096
step = 0
units = ["B", "KB", "MB", "GB"]

while size >= 1024 and step < len(units) - 1:
    size = size / 1024
    step = step + 1

Her döngü, biçimi ne olursa olsun, üç şeye ihtiyaç duyar ve biri eksikse bozulur: gezeceği bir şey ya da sınayacağı bir koşul, her turda değişen bir şey ve bitmek için bir yol. İkinci örnekte değişen şeyler size ve step; size = size / 1024 satırını silin, koşul sonsuza dek doğru kalır.

Eğitimlerin genelde atladığı bir ayrıntı: o koşulun ikinci yarısı, yani step < len(units) - 1, boyutla ilgili değildir. Tek yaptığı, döngünün birim listesinin sonundan taşmasını engellemektir. Bu döngü bu sitenin kendi panel kodunda duruyor ve o ikinci yarı, onunla gerçek bir hata arasındaki tek şey.

Hangi döngü nereye? Bu sitenin kodundan gerçek bir sayım

Eğitimlerin çoğu sayan döngüyle başlar; bir sayacın sıfırdan bir sayıya tırmandığı döngüyle. Gerçek kodda bu en az kullanılan biçimdir ve tahmin yürütmek yerine bu sitenin temasını saydık.

Temadaki 193 PHP dosyasında 560 küme döngüsü, 21 sayan döngü ve 13 koşullu döngü var. Yani ilk öğrendiğiniz biçim, bu kod tabanındaki döngülerin yüzde dördünden azını oluşturuyor.

Nedeni açık: üyenin numarasını neredeyse hiç istemezsiniz, üyenin kendisini istersiniz. "Bu klasördeki her dosya için" yazdığınızda dosyanın sırası işinize yaramaz ve bir sayaç tutmak yanılmak için fazladan bir yer demektir. Geriye kalan 21 tanesi, sayının gerçekten gerektiği yerler: beş değerlendirme yıldızı çizmek, bir tablonun sütunlarını kurmak, bir grafiğin aylarında geriye doğru yürümek.

Liste kısa olduğu için o 13 koşullu döngüye de baktık. Yedisi, yazı kaldıkça dönen ana WordPress döngüsü. Üçü tekrar eden bir kimliği benzersiz kılıyor: bu ad daha önce kullanıldıysa sonuna bir sayı ekle. Son üçü ise sayının gerçekten bilinmediği yerler: bir soketten yanıtın sonuna kadar okumak, baytları daha büyük bir birime çevirmek ve alınmamış bir kullanıcı adı üretmek.

Bu sayımdan çıkan kural her tanımdan daha kullanışlı: neyin üzerinde gezdiğinizi biliyorsanız küme döngüsü yazın. Ne zaman biteceğini bilmiyorsanız koşullu döngü. Ve gerçekten sayının kendisine ihtiyacınız varsa sayan döngü ki bu pratikte ender karşınıza çıkar.

Sonsuz bir döngü gerçek bir sunucuda neye benzer?

Sonsuz döngü, durma koşulu hiçbir zaman yanlış olmayan döngüdür. İki yaygın biçimi vardır ve ikisinin de kökü aynıdır: koşulun okuduğu şey gövdenin içinde değişmez.

Birinci biçim o değişimi büsbütün unutmaktır: koşul, sayaç ondan küçükken dön der ve gövdenin içinde kimse sayacı artırmaz. İkincisi onu yanlış yönde değiştirmektir ki bu daha kötüdür, çünkü kod hareket doluymuş gibi görünür: koşul artmasını beklerken sayaç azalır.

Şimdi hiçbir eğitimin yanıtlamadığı soru: bu canlı bir sitede olursa gerçekte ne olur? Tarayıcı sonsuza kadar beklemez. Bu sunucuda request_terminate_timeout adında bir ayar var ve değeri 180 saniye. Üç dakika sonra hala süren her isteğin süreci öldürülür.

Ve buradaki öldürülür kelimesi mecaz değil, tam karşılığıdır. Bu, yakalayabileceğiniz bir PHP hatası değildir; süreç dışarıdan kapatılır. Sonucu şudur: bitiriş kodunuz çalışmaz. Döngü bir dosyayı yazmanın ortasındaysa dosya yarım kalır, bir kilit almışsa kilit bırakılmaz. Ziyaretçinin gördüğü şey ise döngünüz hakkında hiçbir şey söylemeyen genel bir sunucu hata sayfasıdır.

Yani alınacak beceri şu: sonsuz döngüyü hata mesajından bulmazsınız, çünkü hata mesajı yoktur. Saatten bulursunuz. Hep hemen hemen aynı üç dakika işaretinde başarısız olan bir sayfa neredeyse her zaman bir döngüdür ya da bitmeyen bir bekleyiştir.

Döngü içindeki koşullar: break, continue ve bir fark hatası

Bu iki fikrin asıl yeri yan yanadır: her üye için bir karar veren bir döngü. Bu yolun ilk dersindeki beş satırlık program tam olarak buydu; boyut üzerine bir koşulu olan, dosyalar üzerinde bir döngü.

Burada işi değiştiren iki kelime var. break tüm döngüyü bırakıp çıkar; continue yalnızca bu turu bırakıp bir sonraki üyeye geçer. Birincisi yanıtınızı bulduğunuz an içindir, ikincisi bu üyenin size yaramadığı an.

Herkesin bir kez karşılaştığı sürpriz: bir döngü bir başkasının içindeyse, break yalnızca içtekini kırar, ikisini birden değil. Program içteki döngüden çıkar ve sessizce dıştakinin bir sonraki turuna başlar. Kod hiç itiraz etmez, siz de çıktığınızı sanırsınız.

Kendi adı olan bir başka hata da bir fark hatasıdır: döngü beklediğinizden bir kez fazla ya da bir kez eksik çalışır. Ana kaynağı, aralıkların genelde baştan kapalı sondan açık olmasıdır. Python'da range(1, 10) size birden dokuza kadar verir, onu vermez. Bu karar tuhaf değildir ve bir gerekçesi vardır, ama ezberlemek işe yaramaz; işe yarayan şey bir kez yazıp çıktıyı saymaktır.

Ve en sessiz olan son durum: boş bir küme üzerinde bir döngü. Sıfır kez çalışır, hata vermez, hiçbir şey yazdırmaz. Hiç iş yapmamış ve hiç şikayet etmemiş bir program, her zaman son değil ilk bakılacak şeydir.

Yazmadığınız bir döngüyü nasıl okursunuz?

Bu beceri bugün döngü yazmaktan daha önemli, çünkü kod yazıldığından çok daha fazla okunur ve o kodun büyük bir bölümünü siz yazmadınız. Bizim yöntemimiz dört soru ve sıraları önemli.

Bir: neyin üzerinde geziyor ve o şey boş olabilir mi? Olabiliyorsa döngü sıfır kez çalışır ve bu genelde kimsenin test etmediği durumdur.

İki: her turda ne değişiyor? Yanıtınız hiçbir şey ise, ya döngü sonsuzdur ya da döngü gereksizdir.

Üç: onu ne durduruyor ve bu hiç gerçekleşmeyebilir mi? Burada break ifadelerini de arayın, çünkü erken çıkış her zaman kodun en üstünde yazmaz.

Dört: son turdan sonra ne doğrudur? Döngünün içinde kurulan değişkenler sonrasında hangi değerleri tutar ve onlara güvenen biri var mı?

Bu dördünü yukarıdaki birim çevirme döngüsünde deneyin: hiçbir kümeyi gezmiyor, yani boşluk konusu geçersiz; iki şey değişiyor; koşulun iki yarısı var ve biri yalnızca bir koruma; son turdan sonra step doğru birimin sırasını tutuyor ve bir sonraki satırın kullandığı tam olarak bu. Dört yanıt ve artık döngüyü çalıştırmadan anlıyorsunuz.