Değişkenler ve veri türleri

Değişken tam olarak nedir ve nasıl oluşturulur?

Değişken, bir değere verdiğiniz addır. Hepsi bu. Python'da bir tane oluşturmak tek satırdır ve fazladan bir anahtar kelime istemez:

city = "Tehran"
visits = 1200

Artık nerede city yazarsanız Python oraya o diziyi koyar. Eşittir işaretinin burada matematiksel bir anlamı da yoktur; bu ikisi eşittir demez, bu adı o değere iliştir der. Bu yüzden şu satır kodda gayet mantıklı, matematikte anlamsızdır:

visits = visits + 1

Yaygın "değişken bir kutudur" benzetmesi bir yere kadar yardım eder, sonra yanıltır. Daha doğrusu: değişken, bir değerin üzerine yapıştırılmış bir etikettir. İki etiket tek bir değerin üzerinde durabilir ve bu dersin beşinci bölümünde gerçek bir tuzak kuran şey budur.

İlk günden işi kolaylaştıran üç adlandırma kuralı. Adı bir harfle başlatın ve içine boşluk koymayın; yerine alt çizgi kullanın, total_price gibi. Daha az yazmak için adı kısaltmayın, çünkü üç hafta sonra tp size bile bilmece olur. Ve program Türkçe olsa bile adları İngilizce yazın, çünkü okuyacağınız diğer kodlar böyle yazılmıştır.

Gündelik işi gören beş tür

Sayfanın üstündeki şekil beş türü tek bir merkezin çevresine diziyor ve o merkez değerin kendisi. Başka dillerde daha çok tür vardır, ama ilk aylarınızda işin neredeyse tamamını bu beşi görür.

price = 120000
rate = 1.09
name = "Sara"
is_paid = True
items = ["pen", "book"]
user = {"name": "Sara", "city": "Tehran"}

Tam sayı ve ondalık iki ayrı türdür ve bu ayrım sonradan hakkını verir. Dizi metindir ve hep tırnak içinde durur. Boolean'ın yalnızca iki değeri vardır, True ve False, ve her koşulun kalbidir. Liste birkaç değeri sırayla tutar ve onlara numarayla ulaşırsınız. Sözlük ise değerleri numarayla değil anahtarla tutar; yani "üçüncüsü" yerine "şehir" dersiniz.

print(items[0])
print(user["city"])

Sayma sıfırdan başlar, yani items[0] ilk üyedir. Bu, ilk ay sizi birkaç kez rahatsız edip sonra sıradanlaşan şeylerden biridir.

Elinizde ne olduğunu bilmiyorsanız Python'un kendisine sorun. type fonksiyonu yanıtlar ve bu ders boyunca temel aracımızdır:

print(type(price))
print(type(name))

Yaş artı bir neden hata verir?

Bu, herkesin veri türleriyle ilk gerçek karşılaşmasıdır ve neredeyse her zaman input ile başlar. Şunu çalıştırın:

age = "17"
print(type(age))
print(age + 1)

İkinci satır <class 'str'> yazar, üçüncüsü programı devirir. İşte tam mesaj; çalıştırdığımızda aldığımızın aynısı:

TypeError: can only concatenate str (not "int") to str

Çevirisi: artı işareti iki dizi arasında birleştirmek, iki sayı arasında toplamak demektir; ama bir dizi ile bir sayı arasında hiçbir anlama gelmez ve Python hangisini istediğinizi tahmin etmez. Çözüm tek kelime:

age = "17"
print(int(age) + 1)

Çıktı 18. int diziyi tam sayıya, float ondalığa çevirir; str ters yöne gider. Üç fonksiyon ve dönüşüm işinin yüzde doksanı bunlarla yapılır.

Sonradan koşullarda işinize yarayacak bir nokta: Python'da bir dizi ile bir sayı, birbirine benzeseler bile eşit değildir. "7" == 7 ifadesi False döner. Doğru olması gerektiğinden emin olduğunuz bir koşul doğru çıkmadıysa, önce buna bakın.

Bir de dönüşüm uyarısı: int("abc") hata verir ve bu doğru davranıştır. Birinin bu hatayı boş bir try ile susturduğunu görürseniz, program artık çökmez ama o andan sonra sessizce yanlış veri üretir, ki bu daha kötüdür.

İki ondalığı toplamak neden beklediğinizi vermez?

Şunu çalıştırın ve çıktıya bakın:

print(0.1 + 0.2)

0.30000000000000004 yazar. Bu bir Python hatası değil; JavaScript, PHP ve neredeyse her dil aynısını yapar. Nedeni, bilgisayarın ondalıkları iki tabanında tutması ve bazı kesirlerin iki tabanında bitmemesidir; tıpkı üçte birin on tabanında bitmediği gibi. Python'un kendi belgeleri buna bütün bir sayfa ayırır.

Gösterim için çözüm basit:

print(round(0.1 + 0.2, 2))

Bu 0.3 yazar. Ama yalnızca gösterimi düzeltir ve para için yetmez.

Para kuralını burada öğrenin, çünkü yeni bir geliştiricinin yazdığı en pahalı hatalar bu aileden gelir: parayı ondalıkta tutmayın. İki doğru yolunuz var. Biri her şeyi en küçük birimde tam sayı olarak tutmak. Diğeri tam bunun için var olan decimal modülü.

Biz birinci yolu seçtik ve bu görülebiliyor. Bu sitedeki fiyatlar dolardan tomana çevrilir ve aynı satırda sonuç en yakın bin tomana yuvarlanıp tam sayıya dönüştürülür. Bu yüzden sitedeki hiçbir fiyatın ondalık kısmı yoktur; daha derli toplu göründüğü için değil, tomanın kesri diye bir şey gerçekte olmadığı ve onu taşıyan her sayının er ya da geç bir toplamada kendini gösterdiği için.

Liste mi sözlük mü: hangisi nereye?

Kural tek cümlede: şeyler aynı cinstense ve sıraları önemliyse liste; her birinin bir adı varsa ve onu adıyla çağırıyorsanız sözlük. Aşağıdaki şekil bunu iki sütuna koyuyor ve sütunlardan biri diğerinden iyi değil.

Ama listelerde, bu dersteki her şeyden çok insanı şaşırtan bir tuzak var. Değişkenin kutu değil etiket olduğunu söylemiştik, hatırlıyor musunuz? Bundan çıkan sonuç şu:

a = [1, 2]
b = a
b.append(3)
print(a)

Çıktı [1, 2] değil, [1, 2, 3]. b'ye bir şey ekledik ve a da değişti; çünkü iki ad tek bir listeye yapışmış ve ikinci bir liste hiç oluşturulmamıştı. Gerçekten ayrı bir kopya istiyorsanız bunu söylemeniz gerekir:

c = a.copy()
c.append(4)
print(a, c)

Bu [1, 2, 3] [1, 2, 3, 4] yazar. Artık ikisi ayrı şeylerdir.

Bu neden önemli? Çünkü daha büyük programlarda bir listeyi bir fonksiyona verirsiniz, fonksiyon onu değiştirir ve siz kendi kopyanızın el değmemiş olduğunu sanırsınız. Bu hata vermez ve hiçbir şey devrilmez; verileriniz yalnızca sessizce değişir. Diziler ve sayılar böyle davranmaz; tuzağın yalnızca liste ve sözlüklerde çıkmasının nedeni budur.

Tür yanlışken hiçbir hata görünmediğinde

Buraya kadar her tür hatası ses çıkardı. Şimdi hiç ses çıkarmayan ve tam bu yüzden daha pahalı olan aileye gelelim. Bu siteden iki örnek; ikisi de kendi kodumuzda denetlenebilir.

Birincisi. Bu öğrenme bölümündeki her metnin dört dilli bir dizi, yani dört anahtarlı bir veri yapısı olması gerekir. Bir keresinde bu sitenin yapay zeka bölümünde, dizi yerine düz bir karakter dizisi yazılmıştı. Hiçbir şey hata vermedi; karakter dizisi de bir değerdir ve yazılır. Sonuç, İngilizce sayfanın Farsça metin yazmasıydı. Hata değerde değil, türdeydi. Artık bu bölümün doğrulayıcısı yayımdan önce tam bunu denetliyor ve bir karakter dizisi gördüğünde dört dilli bir dizi gerektiğini söyleyip aldığı türü bildiriyor.

İkincisi daha öğretici. Bu sitenin teması tablolardaki sayısal sütunları çubuklara çevirir ve bunun için metinde yazılı bir sayıyı okuması gerekir. İlk kural, virgülün binlik ayırıcı olduğuydu. Türkçe sayfada "2,6 MB" yirmi altı, "yüzde 80,6" ise sekiz yüz altı oldu ve sayfanın kendi yazdığının sekiz katı uzunlukta bir çubuk çizildi. Nedeni bizim varsayımımızdı: Türkçe binlikte noktayı, ondalıkta virgülü kullanır; Farsça ve İngilizcenin tam tersi.

Sonunda seçilen çözüm dili sormaz; grupların büyüklüğüne bakar. Tam üç basamaklı grup binliktir, başka her şey ondalıktır; tek istisnayla: sıfırla başlayan sayı her zaman ondalıktır. Burada önemli olan, bu iki hatadan hiçbirinin hata vermemesidir. Program mutlu mesut çalışıyor ve yanlış bir sayı yazıyordu.

İkisinden çıkardığımız ve size aktardığımız ders: türü sınırda denetleyin, yani verinin programa girdiği yerde. Kullanıcı girdisi, okuduğunuz bir dosya, bir servisten aldığınız yanıt. Türü orada denetlemezseniz yanlış veri programın derinlerine yolculuk eder ve o noktada nereden geldiğini kimse söyleyemez.