Grafik tasarım araçları ve her birinin gerçek işi

Doğru soru neden bir uygulamanın adı değil?

Yeni başlayanın sorusu genellikle şudur: Photoshop mu öğrenmeliyim, Illustrator mı. Yanıt bu iki adın hiçbirinde değil. Teslim ettiğiniz dosyanın nereye gideceğinde.

1024 piksel genişliğinde PNG olarak teslim edilmiş bir logo düşünün. Sitede düzgün görünür, herkes memnundur. Altı ay sonra aynı müşteri dükkân tabelası ister ve o dosya hiçbir işe yaramaz; çünkü piksel görüntünün bir boyutu vardır ve o boyutun ötesi yalnızca bulanıklıktır. Marka vektör olsaydı tabela da kartvizit de site simgesi de tek dosyadan çıkardı.

Yani araçlar arasındaki ilk ayrım hangisinin daha pahalı ya da daha popüler olduğu değildir. Çıktının piksel mi vektör mü olduğudur. Fotoğraf, doku ve rötuş pikseldir. Marka, simge, harf çalışması, harita, boyutu sonradan değişen her şey vektördür.

Bu ikisinden sonra üç kategori daha var ve hiçbiri diğerinin yerini tutmuyor: baskı için çok sayfalı sayfa düzeni, bileşen, durum ve prototiple çalışan arayüz tasarımı ve hız satıp karşılığında özgürlük alan hazır şablon araçları. Altıncı kategori ise yeni: yapay zekâ ile görsel üretimi, ki size bitmiş dosya değil ham malzeme verir.

Tavrımız açık. Yazılımın kendisi bir haftada öğrenilir ve zaten hepsi birbirine benzer: katman, maske, yol, tipografi. Bir haftada öğrenilmeyen şey, hangi teslimatın vektör istediğini ve hangi dosyanın beş yıl sonra da açılması gerektiğini ayırt etmektir. Profesyonel işi acemi işten ayıran o ayrımdır, kurduğunuz programların listesi değil.

Altı araç kategorisi ve her birinin yaptığı iş

Her kategori tek bir soruyu yanıtlar. Aynı kategorideki araçlar birbiriyle yarışır; iki farklı kategorininkiler ise pazarlamaları ne kadar isterse istesin yarışmaz.

İlk üç kategoriyi bugün tek bir uygulama karşılayabiliyor. Affinity kendi sayfasında vektör, fotoğraf ve sayfa düzeni araçlarını tek yerde topladığını yazıyor. Dördüncü kategori ise gerçekten ayrı: arayüz tasarımı bileşen, durum ve prototiple uğraşır ve hiçbir fotoğraf düzenleyicide bu kavramlar yoktur.

Altıncı kategori için bir cümle gerek. Modelin ürettiği şey ham malzemedir. Eskiz, ilham panosu ve arka plan dokusu için mükemmeldir. Logo için değildir, çünkü vektör dosya teslim etmeniz ve markanın nereden geldiğini söyleyebilmeniz gerekir. Görsel modellerinin ölçüt ve kaynaklarıyla sıralamasını yapay zekâ ile görsel üretimi sayfasına yazdık; İran erişimi sütunu da orada.

Ücretsizler gerçekte nereye kadar yetiyor?

İlk üç kategoride ücretsiz seçenek bir ödün değil. GIMP kendi sayfasında kendini fotoğraf rötuşu, görüntü birleştirme ve görüntü oluşturma için "serbestçe dağıtılan bir program" diye tanımlıyor ve GNU GPL altında topluluk temelli özgür yazılım olarak geliştiriliyor. Inkscape aynı lisans altında özgür ve açık kaynaklı bir vektör düzenleyicisi; GNU/Linux, Windows ve macOS için. Daha önemlisi ana biçimi doğrudan SVG ve kendi sayfası içe ve dışa aktardığı biçimler arasında SVG, AI, EPS, PDF, PS ve PNG'yi sayıyor.

Affinity bundan da ileri gitti. Kendi sayfası şöyle diyor: "Evet, Affinity gerçekten ücretsiz. Pixel, Vector ve Layout stüdyolarındaki her aracı, ayrıca tüm özelleştirme ve dışa aktarma özelliklerini, istediğiniz kadar, hiçbir kısıtlama ya da ödeme olmadan kullanabilirsiniz." Mac ve Windows için mevcut, iPad sürümü "yakında" olarak yazılmış. Sayfa iki şeyi de açıkça söylüyor: indirmek için hesap açmanız gerekir ve Canva'nın yapay zekâ araçları Affinity içinde yalnızca ücretli Canva planıyla açılır.

Figma başka bir hikâye, çünkü orada ücretsiz eksik değil sınırlı demek. Fiyat sayfası Starter planına "sınırsız taslak", arayüz kitleri ve şablonlar ile "günde 150, ayda 500'e kadar yapay zekâ kredisi" veriyor; yardım sayfası ise gerçek sınırı yazıyor: tek klasör ve üç dosyalı tek bir takım ve 30 günlük sürüm geçmişi. Professional planı tam koltuk başına ayda 16 dolar olarak listelenmiş.

Canva için bu derste hiçbir sayı yazmıyoruz. Kendi fiyat sayfaları sunucumuzdan açılmadı ve kimsenin ücretsiz planı hakkında ikinci elden rakam yayımlamayız; bu sitenin tamamında tuttuğumuz kuralın aynısı.

Ücretsiz yolun asıl bedeli başka yerde ve kimse orada durmuyor: dosya alışverişi. Size .ai, .psd ya da .indd gönderen müşteri ya da matbaa aynısını geri ister. Bu dosyaları başka bir araçta açmak çoğu zaman mümkündür, ama "açılıyor" ile "birebir aynı görünüyor" aynı cümle değildir: dönüşümde geride kalan şey efektler, yazı tipleri ve bazı baskıya özgü özelliklerdir.

İran'dan gerçekte neye erişilebiliyor?

Burada yalnızca şirketlerin kendi belgelerinde yazanı yazıyor ve bağlantısını veriyoruz. Gerisini bilmiyoruz ve bilmediğimizi de söylüyoruz.

Adobe kendi son kullanıcı lisansında, yazılım ürünlerinin ihracat ve yeniden ihracatının Amerika Birleşik Devletleri İhracat Yönetimi Düzenlemelerine tabi olduğunu ve bu yazılımın Küba, İran, Irak, Libya, Kuzey Kore, Sudan, Suriye ya da ABD'nin mal ambargosu uyguladığı herhangi bir ülkeye ihraç veya yeniden ihraç edilemeyeceğini yazıyor. Bu Adobe'un kendi cümlesi, kendi belgesinde, ve o listede İran'ın adı geçiyor.

Figma'nın hizmet şartlarında kendi ihracat denetimi maddesi var: platformun kullanımı, ABD İhracat Yönetimi Düzenlemeleri ve ABD Hazinesi Yabancı Varlıklar Kontrol Ofisi'nin yönettiği kurallar dâhil ihracat denetimi ve ekonomik yaptırım yasalarına tabidir ve Figma, uyum için platforma erişimi askıya almak gibi önlemler alabileceğini yazıyor. Yine: bu onların sözü, bizim yorumumuz değil.

Bilmediğimiz konusunda da aynı ölçüde açık olalım. Bu servisleri İran'dan test etmiyoruz ve bugün sizin bağlantınızda ne olacağına dair bir iddiamız yok. Affinity'den ülke listesi yayımlayan bir sayfa da bulamadık; dolayısıyla Affinity'nin İran durumu bu derste bilinmiyor ve bilinmiyor olarak kalıyor. Bir servisin sayfası ülkenizin adını anmıyorsa bu bilinmiyor demektir, evet demek değildir.

Ve burada yazmadığımız tek şey: bunların herhangi birini aşmanın yolu. Bir yol tarif edilemeyeceği için değil, bu hukuki ve sözleşmesel bir soru olduğu ve onu sizin adınıza yanıtlamak bizim işimiz olmadığı için. Bunun yerine yapılabilecek şey şu: özgür yazılımda satın alma ve hesap adımı hiç yoktur ve çalışma zincirinizi kimsenin hesabına ya da aboneliğine bağlı olmayan biçimler üzerine kurabilirsiniz.

Gerçekten çalışabileceğiniz bir araç zinciri

Sık tekrarlanan dört iş ve her birinin araçtan teslime giden yolu.

• Logo. Kâğıtta eskiz ya da bir görsel modelinden ham malzeme, ardından vektör aracında yeniden çizim. Teslim: kaynak olarak vektör dosyası, ayrıca web için SVG, matbaa için PDF, gereken ölçülerde birkaç şeffaf PNG ve tek renkli bir sürüm.
• Sosyal medya gönderisi. Hazır şablon ya da sabit ölçülü kendi dosyanız, PNG veya JPG olarak dışa aktarım. Burada hız esneklikten önemlidir ve şablon temelli araç doğru işi yapar.
• Basılı katalog. Sayfa düzeni aracı, CMYK renk, baskıya uygun çözünürlükte görseller ve matbaanın istediği ayarlarla baskıya hazır PDF. Kesim ölçüsünü ve işaretlerini tahmin etmek yerine matbaadan alın.
• Site ya da uygulama arayüzü. Arayüz aracı, ilk saatten itibaren bileşen ve stiller, simgeler için SVG çıktısı. Geliştiricinin ihtiyacı güzel bir dosya değil; ad ve değerlerdir.

İşi temiz tutan bir alışkanlık: her teslimin yanına yazı tipi adlarını, renk modunu ve ana renk kodlarını yazan kısa bir not koyun. Üç satırdır ve altı ay sonraki bir yeniden yapımı önler.

Ve bu dersin üzerinde durduğu cümle: teslim ettiğiniz şey bir dosyadır, bir uygulama değil. Müşterinin yazılımınızın adıyla işi yoktur; dosyanın açılması ve doğru basılmasıyla işi vardır.