سرور مجازی چیست و از کجا به بعد واقعا لازم می شود

عددی که از سرور خودمان می آید

سروری که همین صفحه از آن سرو می شود چهار هسته پردازنده و هشت گیگابایت رم دارد. روی همین یک ماشین نه سایت وردپرسی زنده اجرا می شوند و میانگین بار سیستم در لحظه نوشتن این متن ۰.۴ است، یعنی حدود ده درصد ظرفیت.

این را می نویسیم چون فروشنده های سرور مجازی معمولا حرف از هسته و رم می زنند و آن چیزی نیست که اول تمام می شود. چیزی که اول تمام می شود تعداد پردازش های همزمان PHP است.

چیزی که واقعا سرور را زمین می زند

روی همین ماشین، تنظیم pm.max_children روی بیست است. یعنی حداکثر بیست درخواست PHP همزمان اجرا می شوند و بقیه در صف می مانند.

حالا حالتی را تصور کنید که ما خودمان تجربه کرده ایم: کش کل یک سایت پاک شود. هر صفحه ای که کش نداشته باشد باید دوباره با PHP ساخته شود، و اگر همزمان صد آدرس درخواست شود، بیست تا اجرا می شوند و هشتاد تا منتظر می مانند. سایت برای همه کند می شود، از جمله هشت سایت دیگری که هیچ ربطی به این ماجرا نداشتند.

پردازنده در این حالت بیکار است. رم هم جا دارد. چیزی که تمام شده صف است. به همین دلیل ارتقا از دو هسته به چهار هسته این مشکل را حل نمی کند و لایه کش درست کردن حلش می کند.

پس کی واقعا سرور مجازی لازم است

چهار حالت هست که در آنها جواب روشن است.

وقتی نرم افزاری غیر از وردپرس لازم دارید. اگر باید Node یا Redis یا یک سرویس پس زمینه اجرا کنید، هاست اشتراکی این اجازه را نمی دهد و بحث تمام است.

وقتی همسایه ها اذیت می کنند. اگر روی هاست اشتراکی هستید و زمان پاسخ سرورتان در ساعت های خاصی بدون تغییر در سایت شما بالا می رود، احتمالا مشکل شما نیستید.

وقتی داده حساس دارید. برای سایتی که اطلاعات مشتری نگه می دارد، جدا بودن محیط ارزش دارد حتی اگر منابعش را کامل مصرف نکنید.

وقتی چند سایت دارید. از سه چهار سایت به بالا، یک سرور مجازی معمولا از چند هاست اشتراکی جداگانه هم ارزان تر درمی آید و هم مدیریتش ساده تر است.

و کی لازم نیست

اگر یک سایت وردپرسی دارید که روزی چند هزار بازدید می گیرد و کش صفحه اش درست کار می کند، سرور مجازی چیزی به شما اضافه نمی کند جز کارهایی که باید انجام دهید.

آن کارها را کسی موقع فروش فهرست نمی کند: به روزرسانی امنیتی سیستم عامل، تنظیم فایروال، پشتیبان گیری، تمدید گواهی، و مانیتورینگ اینکه اصلا سرور بالا هست یا نه. روی هاست اشتراکی این ها را شرکت میزبان انجام می دهد و در قیمت حساب شده است.

یک تله رایج تر هم هست: خرید سرور مجازی برای حل مشکل سرعت. اگر سایت شما کند است چون صفحه اش سه مگابایت است یا افزونه ای هر بار همه چیز را از نو می سازد، همان سایت روی سرور گران تر هم به همان اندازه کند خواهد بود. رابطه واقعی پیکربندی میزبانی با سرعت و سئو نشان می دهد کدام بخش کندی به سرور مربوط است و کدام نیست.

سرور مدیریت شده یا مدیریت نشده

این تفاوت مهم تر از تعداد هسته است و معمولا در جدول قیمت ها دیده نمی شود.

سرور مدیریت نشده یک ماشین خالی است و از لحظه تحویل هر چیزی که خراب شود مال شماست. سرور مدیریت شده یعنی شرکت میزبان به روزرسانی و پشتیبان و امنیت پایه را انجام می دهد و طبیعتا گران تر است.

اگر با خط فرمان لینوکس راحت نیستید، سرور مدیریت نشده ارزان نیست؛ فقط هزینه اش را از پول به زمان تبدیل کرده اید. و اولین باری که در نیمه شب سایت بالا نیاید، آن تبدیل را دوباره حساب می کنید.

سوال هایی که پرسیده می شود

سرور مجازی از هاست اشتراکی سریع تر است؟ نه لزوما. یک سرور مجازی ضعیف و بدون تنظیم از یک هاست اشتراکی خوب کندتر است. سرعت از پیکربندی می آید نه از نوع محصول.

چقدر رم لازم دارم؟ برای یک تا سه سایت وردپرسی معمولی دو گیگابایت کافی است. اگر کسی به شما گفت هشت گیگابایت لازم دارید، بپرسید بر چه اساسی.

سرور ایران بهتر است یا خارج؟ اگر مخاطبتان ایرانی است و پرداخت ریالی دارید، داخل معمولا منطقی تر است. مقایسه ای که بین دو میزبان ایرانی انجام دادیم نشان می دهد تفاوت بین دو ارائه دهنده داخلی می تواند از تفاوت داخل و خارج بیشتر باشد.

اگر مطمئن نیستید کدام دسته اید، ساده ترین کار این است که اول ببینید سایت فعلیتان واقعا کجا کند می شود. برای بیشتر سایت ها جواب سرور نیست و انتخاب میزبانی متناسب با ترافیک واقعی ارزان تر از ارتقای کورکورانه تمام می شود. اگر هم چند سایت دارید یا نرم افزار خاصی لازم دارید، میزبانی وردپرس با پیکربندی آماده نقطه میانی خوبی است. و برای سایتی که از پایه سنگین ساخته شده، هیچ سروری جای بازسازی سایت با ساختار سبک را نمی گیرد.

مشخصات سرور و مقدار pm.max_children در ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ از همان ماشین خوانده شده و مربوط به پیکربندی خودمان است، نه توصیه ای که برای هر سروری صدق کند.