Sıradan bir kullanıcı için güvenlik araçları

Sıradan bir kullanıcının gerçekten kaç araca ihtiyacı var?

Altı kategori ve sayfanın üstündeki şekil o altısı. Önce kategori, sonra örnek; tersini yaparsanız işini bilmediğiniz bir aracı kurar, aracını duymadığınız bir işi ise yapmadan bırakırsınız.

Önerdiğimiz sıra, hangi ikisinin birlikte en çok işi gördüğüne göre: bir parola yöneticisi ve bir iki adımlı doğrulama uygulaması. Bu ikisi birlikte, sıradan bir kullanıcıya ulaşan hemen her otomatik saldırıyı etkisiz kılar, çünkü ikisi de tek bir şeye dayanır: yalnızca sizde olan bir şeye. Sonra otomatik güncelleme; bu bir araç değil bir ayardır ve sizden hiçbir şey istemez. Sonra yedekleme; hiçbir saldırıyı önlemez ve olaydan sonra işe yarayan tek şeydir. Ve son olarak en az bilinen ikisi: DNS filtreleme ve sızıntı uyarıları.

Alışılmış alışveriş listelerinden ayrılan tutumumuz: altı kategorinin hepsinin kabul edilebilir ücretsiz bir seçeneği var ve sıradan bir kullanıcı için hiçbirinde para harcamak için net bir neden yok. Genelde satılan şey, bu altı işten üçünü birlikte yapan çok kullanıcılı güvenlik paketleridir ve genellikle hiçbiri ücretsiz muadilinden iyi değildir.

Ve beklediğiniz hâlde listede olmayan şey: ayrı bir antivirüs. Yararsız olduğu için değil, güncel bir işletim sisteminde o işin zaten yapılmış olduğu için; tam yanıt kötücül yazılım ve türleri dersinde. Ayrıca hiç araç olmayan ama altısından da önemli olan yedinci bir katman var: güvenli gezinme dersindeki alışkanlıklar.

Hangi parola yöneticisi? Gerçekten fark yaratan üç şey

Uzunluğun neden karmaşıklıktan önemli olduğu ve hangi ikinci etkenin daha güvenli olduğu, ayrıntısıyla güçlü parola ve iki adımlı doğrulama dersinin konusudur. Bu bölümün sorusu başka ve kimse yanıtlamıyor: hepsi birbirine benzeyen ve hepsi güvenli olduğunu söyleyen on programdan hangisini kurarsınız.

Üç şey gerçekten farklıdır, farkların geri kalanı kozmetiktir.

Birincisi, şifrelemenin nerede olduğu. Kasa, cihazınızdan çıkmadan önce cihazınızda şifrelenmelidir; böylece sunucuda duran şey anlamsız bir dosya olur. Denetlemek yeterince basit: o hizmetin kendi güvenlik sayfası bunu tam bu sözlerle söylemelidir. Söylemiyorsa, söylediğini varsaymayın.

İkincisi ve neredeyse kimsenin bakmadığı: dışa aktarma. Kendi verinizi çıkaramadığınız bir program sizi rehin tutuyordur. İçine yüz parola koymadan önce dışa aktarma düğmesini bir kez bulun ve var olduğunu doğrulayın. İhtiyaç duyduğunuz anda artık ekleyemeyeceğiniz tek özellik odur.

Üçüncüsü, tekrar ve sızıntı raporu. Bu, parolalarınızı tutmak yerine size sorununuzu gösteren tek özelliktir: hangi parolayı birkaç yerde tekrarladığınızı ve hangilerinin kamuya açık sızıntılarda göründüğünü. O raporu olmayan bir program bir arşivdir, güvenlik aracı değil.

Ve önemliymiş gibi görünüp olmayan üç şey: programın görünüşü, kaç özelliği olduğu ve mağazadaki puanı. Bunların yerine önemli olan, gerçekten kullandığınız her işletim sisteminde çalışması ve ücretsiz katmanının dürüst olmasıdır; tek cihazla sınırlı bir ücretsiz katman, parola yöneticisinin bütün anlamını yok eder.

Alışılmış karşılaştırma listelerinden ayrılan tutumumuz: tarayıcınıza gömülü yönetici çoğu kişi için gayet savunulabilir bir seçimdir. En iyi programı ararken altı ay geçiren ve o altı ay boyunca her yerde tek bir parolayı tekrarlayan biri, ilk gün tarayıcı yöneticisini açan birinden daha kötü durumdadır.

İki adımlı doğrulama uygulaması: en başta neyi kaydetmelisiniz?

Kurtarma kodları. Bu tek cümle, insanların iki adımlı doğrulamadan gördüğü zararın çoğunu önler ve zarar bir saldırıdan değil telefonu kaybetmekten gelir. İki adımlı doğrulamayı açtığınız anda hizmet size birkaç tek kullanımlık kod gösterir ve çoğu kişi o ekranı kapatır. Onları hemen orada parola yöneticinize kaydedin; otuz saniye alır ve telefon gittiğinde hesaba dönmenin tek yoludur.

Ondan sonra uygulamanın kendisini seçmek. Hangi yöntemin daha güvenli olduğunun karşılaştırması güçlü parola ve iki adımlı doğrulama dersinde; burada yalnızca tek bir pratik ölçüt önemli: anahtarlarını yeni bir telefona taşıyabilen bir uygulama seçin. Bunu yapamayan bir uygulama, telefon değiştirdiğiniz günü tam bir akşamlık elle çalışmaya çevirir.

Ve burada iki tarafı da maliyetli, dürüstçe söylenmesi gereken gerçek bir seçim var. Anahtarları eşitleyen uygulamalar daha kullanışlıdır ve telefonu kaybetmeyi zararsız kılar, ama aynı anahtarlar artık başka bir yerde de duruyordur. Çoğu kişi için takas kullanışlılık lehine döner, çünkü telefonu kaybetmek o eşitleme hesabının ele geçirilmesinden çok daha olasıdır. Yine de bir istisnası var: diğer bütün hesaplarınızın kurtarma anahtarı olan ana e-postanızın ikinci etkeninin gerisiyle aynı yerde oturmaması daha iyidir.

Aynı nokta parola yöneticisinin kendisi için de geçerli: bugün çoğu yönetici iki adımlı doğrulama kodlarını da tutabiliyor. Sıradan hesaplar için kullanışlı ve gayet makul, ama bunu yapmanın iki etkeni tek bir kilidin arkasına koyduğunu unutmayın. Önemli hesaplar için ikisini ayrı tutun.

Ve bütün bunların üstünde duran kural FBI'ın kamuya açık rehberinden geliyor: bir doğrulama kodunu kimseye vermeyin; ne e-postayla, ne SMS'le, ne de şifreli bir mesajlaşma uygulamasında. Aynı rehber, saldırganların kodu açıklamanız için sosyal mühendislik kullandığını uyarıyor ve aynı yerde izin veren her hesapta iki adımlı doğrulamayı açmayı ve asla kapatmamayı söylüyor. Hiçbir şirket, hiçbir banka ve hiçbir destek birimi sizden o kodu istemez.

Yedek ve güncelleme: neden en sıkıcıları en çok etkiliyor?

Otomatik güncelleme bir araç değil bir ayardır ve listemizde sizden bir kez açmanız dışında hiçbir şey istemeyen tek maddedir. Etkisi de bu sayfada adı geçen herhangi bir araçtan büyüktür, çünkü sıradan bir kullanıcıya ulaşan açıkların çoğunun yaması haftalar önce yayımlanmıştır.

Yedekleme bu listede hiçbir saldırıyı önlemeyen tek şeydir. Faydası başka yerdedir: olaydan sonra hâlâ işe yarayan tek şeydir; olay ister fidye yazılımı olsun ister takside unutulmuş bir telefon.

Kuralı tek bir cümleye sığar: sizin için önemli olan her şeyin üç kopyası, iki farklı ortam türünde, biri başka bir yerde. Sıradan bir kullanıcı için bu, dosyanın telefonda olması, birinin bulut depolamada olması ve birinin bilgisayara her zaman takılı olmayan harici bir diskte olması demektir. O "her zaman takılı olmayan" önemlidir: bilgisayarınızı şifreleyen bir fidye yazılımı, o anda takılı olan her diski de şifreler.

Ve şimdi kendimizin öğrendiği ve hiçbir yedekleme rehberinde bu açıklıkla söylendiğini görmediğimiz şey: bir yedek, yükleme bittiğinde değil kopya doğrulandığında tamamlanır. Bu sitenin yedeklerini bulut depolamaya koyan eklenti, aktarım bittikten sonra dosyanın parmak izini hedef taraftan alıyor ve yerel kopyayla tartıyor; o sistemde "tamamlandı" durumu tam olarak parmak izinin okunduğu ve eşleştiği anlamına geliyor. Bugüne dek orada dokuz yedekleme işi kayıtlı ve dokuzu da aynı ölçüyle bitmiş; sonuncusu üç yüz elli megabayta yakın bir dosyaydı ve aktarımı bir buçuk dakikadan biraz uzun sürdü.

Araçları farklı ama kuralı aynı olan sizin için çevirisi: bir kez bile geri yüklemeyi denemediğiniz bir yedek, yedek değil bir umuttur. Yılda bir kez yedekten tek bir dosyayı geri getirin ve açın. O küçük test, bir yedeğe sahip olmakla sahip olduğunu sanmak arasındaki farkı ortaya koyar. Yöntem ve araçları yedek almak dersinde.

DNS filtreleme ve sızıntı uyarıları: en az duyduğunuz ikisi

Bir adresi her açtığınızda cihazınızın önce o adın hangi sunucuya ait olduğunu sorması gerekir. DNS filtreleme tam o anda çalışır: ad, bilinen kötücül yazılım veya dolandırıcılık alan adları listesindeyse hiçbir yanıt dönmez ve sayfa hiç açılmaz. Avantajı, tarayıcıdan ve herhangi bir eklentiden önce olması ve modemdeki tek bir ayarla evdeki bütün cihazları kapsamasıdır. Quad9 ve Cloudflare DNS hizmetinin aile sürümü gibi hizmetler bunu ücretsiz yapıyor. Altındaki mekanizmayı DNS nedir dersi açıyor.

Sınırını da dürüstçe söyleyelim: DNS filtreleme yalnızca zaten bir listede olan alan adlarını yakalar, bu sabah kaydedilmiş bir alan adına karşı hiçbir şey yapmaz. Ve alan adı düzeyinde çalıştığı için, saygın bir alan adındaki kötü bir sayfa elinden kaçar. Yani güvenli gezinme dersinde verdiğimiz örnek bu filtreden de geçerdi.

Altıncı araç hepsinin en basiti ve en az işe en çok getiriyi veren: sızıntı uyarıları. Kamuya açık sızıntıların listesini toplayan ve e-postanızın hangilerinde göründüğünü söyleyen hizmetler var. Yapmanız gereken tek seferlik: adresinizi girin ve isterseniz bir sonraki sızıntıyı size bildirmeleri için uyarıyı açın.

Ve sonrasında yapmanız gereken şey çoğu kişinin yapmadığıdır: yalnızca o hizmetin parolasını değiştirmek yetmez. Aynı parolayı başka bir yerde de kullandıysanız, o yerlerin hepsi de değişmelidir. İkinci bölümde anılan parola yöneticisindeki tekrar raporunun bu aracın doğal eşi olmasının nedeni budur.

Ve bu sayfayı tek bir eyleme çevireceksek: gidin ve bu altı kategoriden kaçına şu anda sahip olduğunuzu sayın. Deneyimimiz, çoğu kişinin dördüne farkında olmadan sahip olduğu ve eksik olan ikisinin neredeyse her zaman aynı ikisi olduğu yönünde: kimsenin denemediği bir yedek ve hiç kaydedilmemiş kurtarma kodları. Saymak, okumaktan önce gelir.